ชีวิตรักของเราฟังดูน่าสนุกดี ฉันเจอเธอที่ธนาคาร เธอเป็นโจรส่วนฉันเป็นซูเปอร์ฮีโร่

มันยากที่จะบอกว่าเอเวลินคิดอะไรอยู่เพราะหล่อนแทบไม่เคยเปลี่ยนสีหน้า แม้แต่ตอนนี้ที่เธอเจอหล่อนอีกครั้งตรงที่นั่งฝั่งตรงข้ามในโบกี้รองสุดท้ายของรถไฟฟ้าใต้ดินก็ตาม หล่อนไม่ได้เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย

มันทรมานเธอ มันรบกวนเธอ อะไรก็ตามที่เธอกำลังรู้สึก มันเป็นการตัดสินใจที่ขาดการไตร่ตรอง แต่เธอก็โยนกุญแจรถลงกระเป๋าแล้วเดินไปที่สถานีรถไฟ หวังเพียงแค่ว่าเธอจะได้พบอาคาลิอีอีกสักครั้ง

แน่นอนว่าอีฟกล้าพอ ผลไม้ลูกนั้นไม่ใช่สิ่งต้องห้ามสิ่งแรกที่เธอได้ลิ้มรส แต่เป็นหญิงผู้มาก่อน หากนี่คือบาป เธอก็อ่อนแอกว่าที่เธอจะต้านไหว

เมื่อความบังเอิญเกิดขึ้นจากความตั้งใจ ความสับสนบนใบหน้าของเฮเลน่าเปลี่ยนเป็นความคาดหวังบางอย่าง หากเธอมองถูกที่ เธอจะพบกับผู้หญิงชุดสีแดงคนนั้นอีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้ง