โซ ซองจุน หมอหนุ่มวัย 43 ปีพ่อหม้ายลูกติดที่มีปมจากการสูญเสีย ได้พบกับฮัน จีอึน เจ้าของร้านดอกไม้ผู้สดใสการเข้ามาในชีวิตเข้าจะนำพาความรักดีๆเข้ามาหรือไหม

เป็นช่วงที่ “เจ็บ” แต่ “เติบโต” เป็นจุดที่ความรักถูกทดสอบว่า... มันคือความผูกพันชั่วคราว หรือรักแท้ที่ยอมเจ็บเพื่อจะอยู่ต่อ

“คำสารภาพรัก” แล้ว! จุดไคลแมกซ์ของหัวใจที่สั่นไหวตั้งแต่วันแรกที่พบกัน ทั้งคู่ผ่านฝน ผ่านความเงียบ ผ่านการเดินเคียงกันแบบไม่ต้องพูด แต่วันนี้…ถึงเวลาแล้วที่ ความรู้สึกในใจจะกลายเป็นคำพูด

ความฝันของเขามีเธออยู่ด้วยมาอย่างเงียบๆ ภายในหัวใจ

การเจอกันของเขาทั้งสองไม่ใช่แค่เรื่องของจังหวะ แต่เป็นผลรวมของความโดดเดี่ยว ความเจ็บ ความหวังเล็กๆ และ “ความกล้าจะเริ่มใหม่”

"ชีวิตที่แยกกันคนละทาง แต่กำลังมุ่งหน้าเข้าหากัน" แบบเงียบๆ

"ภาพลวงตาแห่งโชคชะตา" — ที่เหมือนบังเอิญ แต่จริงๆ แล้วคือ…ทั้งคู่ต่างเคย “เจ็บมา” จนใจของพวกเขารู้จักกันก่อนที่สายตาจะได้พบกัน

จาก "บังเอิญเจอ" กลายเป็น "ตั้งใจมาเจอ" และจาก "ความเงียบ" กลายเป็น "การฟังกัน" อย่างลึกซึ้ง "รักที่ค่อยๆ ไหลซึมเข้ามาโดยไม่รู้ตัว" แบบที่ทั้งคู่ยังไม่พูดว่ารัก…แต่หัวใจเริ่มพูดแทนแล้ว

การเจอกันครั้งที่ 2 เนี่ย มันควรจะเป็นจุดเริ่มของ “สายใย” ที่ค่อยๆ ถักทอขึ้นระหว่างทั้งคู่เลยนะ เป็นช่วงเวลาที่ไม่ได้แค่จำกันได้เฉยๆ แต่รู้สึกว่า "ฉันอยากรู้จักคุณมากขึ้น" แบบไม่รู้ตัว

การพบกันครั้งแรก…ในวันที่ท้องฟ้าสีหม่น ในวันนั้น มีคนสองคนต่างที่มา ได้พบเจอกัน จุดเริ่มของคนแปลกหน้าที่กลายเป็นคนคุ้นเคย

ความรักของหญิงสาวที่ชื่อฮารุ กับชายหนุ่มรุ่นน้องชื่อ ไอโกะ ฮารุ: “ผมไม่จำเป็นต้องพูดอะไรเพื่อบอกคุณ ” (คุณคงรู้อยู่แล้ว) ไอโกะ: “บางครั้งความเงียบก็บอกทุกอย่างที่เรากลัวได้”