อังสวรรณ-อรันพรรณ

“ฉันจะบริสุทธิ์หรือไม่บริสุทธิ์มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ” “แต่ผมดีใจนะที่คุณกับนายนั้นยังไม่ได้ไปถึงไหนกัน”

เรื่องวุ่นๆ เกิดขึ้นทันที เมื่อจู่ๆ ว่าที่หมายก็โผล่ขึ้นมา ซ้ำยังอยู่ในหมู่บ้านแสนไกลโพ้นนน

“พอได้คุยกับชายชู้ หน้าตาระรื่นเลยนะ” คำพูดแดกดันนั่นทำให้ณัฐธิดานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมาเผชิญหน้ากับสามี

ทัณฑ์สวาทสุดหวามไหว เธอจะทานทนได้หรือไม่ ที่จะหักห้ามกายและใจ ไม่ให้หลงใหลกับคนชั่ว

เพราะบุญคุณ เธอจึงต้องยอมแต่งงานกับผู้ชายที่ไม่รู้จัก

“หน้าตาผมดูหิวเงินมากขนาดนั้นเลยหรือที่รัก” “ฉันจะไปรู้ไงล่ะ ก็เห็นคุณเรียกร้องให้ฉันรับผิดชอบ แต่ฉันไม่เงินเป็นล้านมาให้คุณหรอกนะ” “ถ้างั้นคุณก็เข้าใจซะใหม่ว่าที่ผมเอาตัวคุณมา ผมไม่ได้ต้องการเงิน

“คุณมีสิทธิ์อะไรมาห้ามฉัน” “สิทธิ์ของการเป็นคู่หมั้นไง หรือคุณลืมไปแล้วว่าในห้องรับแขกเราสองคนคุยอะไรกัน” “นั่นเป็นการพูดของคุณคนเดียว” หญิงสาวแย้งกลับทันควัน

“ตายซะได้ก็ดีสิ ฉันจะไม่ได้ต้องมาเจอคุณ” “คุณยังตายไม่ได้หรอกที่รัก ตราบใดที่ผมยังไม่ได้เป็นผัวคุณ”

ความผิดที่ไม่ได้ก่อ ทำให้ตกเป็นเบี้ยล่าง ให้เขา...อดีตเจ้านายหนุ่มฟาดฟันด้วยโทษทัณฑ์ที่ยากจะต้านทานไหว