เกตุ อัญญาณี

ความรัก ความแค้นจากอดีตชาติเวียนว่ายมายังภพชาติปัจจุบัน รอวันชำระความแค้นอย่างสาสม

“หยุดความคิดที่จะไปขายตัวให้คนอื่นได้เลย เพราะแค่ฉันคนเดียวเธอยังรับไม่ไหวเลย เป็นนางบำเรอของฉัน เธอก็สบายไปทั้งชาติแล้ว อีกอย่างถ้าไม่อยากให้แม่กับพ่อเลี้ยงของเธอเดือดร้อน อย่าขัดใจฉัน จำไว้”

“มีเมียร่านอย่างเธอมันก็ต้องสนองให้ถึงใจหน่อยไม่ใช่เหรอ ครั้งที่หนึ่งไม่พอ ก็ต้องมีครั้งที่สอง สาม สี่ ห้าหรือไม่ยันสว่างเลย มันถึงจะสะใจความไม่รู้จักพอของเธอไงล่ะ"