aoisitalai

ถ้าไม่ใช่บุพเพ ก็คงจะเป็นเพราะผีผลัก เขากับหล่อนถึงได้โคจรมาเจอกันในคืนที่มีแต่เรื่องบังเอิญ

กามเทพตัวป่วน อยู่ๆ ก็ดอดมากระซิบข้างหูชายหนุ่มรูปหล่อพ่อรวยสุดแสนจะเพอร์เฟค ความรู้สึกแปลกๆ ที่เกิดกับหญิงสาวที่เขามองเหมือนน้องมาตลอดถูกกระตุ้นเพราะแรงยุจากบรรดาเหล่ากามเทพจนใจเต้นไม่เป็นส่ำ

"แต่งกับหนูพราวถ้าพ่อหนึ่งรักแม่" "ไม่เอาหรอกครับ ผมเพิ่งสามสิบแปด ยังอยากอยู่ในตำแหน่งหนุ่มโสดสุดฮอตอีกหลายๆ ปี ถ้าคุณแม่อยากอุ้มหลาน โน่น...ตาสองสิครับ เรียนจบแล้วนี่ วัยนั้นสเปิร์มกำลังพลุ่งพล่าน

จะวุ่นวายแค่ไหน ถ้าหนุ่มหล่อเจ้าของร้านขนมไทยต้องแกล้งทำเป็นแต๋วแตกเล่นเกมวัดใจสาวที่พ่อตัวเองออกคำสั่งให้ลากหล่อนมาใช้นามสกุลร่วมกันให้ได้หรือไม่ก็ต้องทำให้หล่อนเป็นฝ่ายเอ่ยปากขอล้มเลิกงานแต่งเอง

"เราได้ฉันแล้วนี่ ตอนนี้ ฉันอยากได้เราบ้างก็อย่าโวยสิ"

ไฟ,ฟาง,รัก,โรแมนติก,หวานแหวว, คอมเมดี้

"ถ้าพ่อสองไม่แต่งกับแม่พราว แม่จะ..." "จะอะไรครับ คงไม่บอกจะหนีไปบวชชีเหมือนที่บอกพี่หนึ่งใช่มั้ยครับคุณแม่ มุกซ้ำแล้ว ผมให้เวลาคิดใหม่" "ยังจะมาทำหน้าเป็น แม่ซีเรียสนะพ่อสอง ไม่รู้ล่ะ แม่จะเอาคนนี้"

หล่อนไม่ปรารถนาหรือจงใจจะจับใคร ในขณะที่เขาเองก็ไม่สนใจกับความสัมพันธ์ซ้ำซ้อน หากหล่อนไม่ทิ้งร่องรอยไว้ให้ดูต่างหน้าเพียงแค่ รอยยับย่นของผ้าปูเตียงกับล็อคเกตและสร้อย เขาคงเมินเฉยเหมือนเช่นทุกครั้ง...

ฮักกับรัก ไม่ใช่แค่คำสรรพนาม หรือ กิริยา แต่เป็น ผู้ชายตัวโตๆ นัยน์ตาหวาน ที่ชวนให้หัวใจเต้นไม่เป็นส่ำเมื่อตอนได้อยู่ใกล้

เด็กกว่าแล้วไง ใครว่ามีความรักไม่เป็น เจ้านายแล้วไง จะทนเด็กอ่อยได้สักกี่น้ำกัน...

สิ่งใดในโลก ล้วนไม่ถูกตาต้องใจหนุ่มชาวไร่ผู้นิยมเสพเพลงรักเก่าๆ เคล้านิยายรักจากศาลาคนเศร้า ได้เท่าริมฝีปากหวานฉ่ำของสาวที่ได้เขาแล้วทำไม่รู้ไม่ชี้ เอ่ยคำรักหวานๆ ให้ฟัง แล้วมาอ้างว่าหลุดปากเพราะเมา

ดวงดาราทอแสงหม่นมัว ใยจะหาญกล้าเทียบเคียงบุหลันประกายเจิดจ้ากลางนภาเหนือขอบฟ้าในยามราตรี...

"เจ้าเป็นดั่งสายฝนที่นำความชุ่มฉ่ำมาสู่หัวใจอันแห้งเหือดราวกับถูกฉาบด้วยละอองทราย ได้โปรดอยู่ที่นี่เพื่อต่อลมหายใจคนที่โหยหาความรักอย่างเราได้ไหม ต่อให้ไม่มีเยื่อใย เราก็ปรารถนาจะมีเจ้าอยู่ข้างกาย"