.....ก็เพราะว่าจริงๆแล้วคนคนนั้นน่ะขี้เหงายังไงล่ะ............

คนเราล้วนมีความทรงจำที่อยากจะเก็บไว้และที่อยากจะลืมแต่ไม่สามารถลืมได้เพราะความทรงจำเหล่านั้นไม่ว่าจะจบด้วยความรู้สึกเช่นไรแต่ก็มีค่าให้คนึงหาโดยเฉพาะอย่างยิ่งความทรงจำถึงบุคคลที่สำคัญที่สุดของชีวิต

ไม่มีอะไรที่ได้มาอย่างง่ายดายหรอกนะไอหนู... เมื่อนายเผลอก้าวขามาในวงการนี้แล้ว อีกไม่นานทั้งตัวนายก็จะไม่อาจหลุดพ้นไปจากที่นี้และจากพันธนาการของฉันเช่นกัน...

รวมฟิคสดที่แต่งกับเพื่อนๆค่ะ

โอ เจ้าผู้ร่วงลงจากฟ้าอย่างไรหนอ เจ้าผู้ส่องแสงคือ โอรสแห่งรุ่งอรุณ

ถ้าวันนั้นผมได้บอกกับคุณ...

วิหารใหญ่ตั้งตระหง่าน เสียงของระฆังที่ดังบอกเวลาอย่างเที่ยงตรง สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่เลี้ยงปีศาจไว้

เร่เข้ามา เร่เข้ามา ลองมาฟังนิทานเรื่องเล่าของชายหนุ่มและเด็กสาวดูหน่อยไหมล่ะ เรื่องธรรมดางั้นเหรอ? ลองฟังดูก่อนสิ เธออาจจะชอบก็ได้นะ