เมื่อความแค้นกับความรักไม่อาจเดินร่วมทาง รักของเขาและเธอจึงเป็นได้แค่เส้นขนานที่ไม่มีวันมาบรรจบกัน จึงทำได้เพียงพรางมันไว้ข้างใน

เขาโดนลากตัวมาทำสามี บังคับขู่เข็ญเอาปืนจ่อศีรษะให้ยอมแต่งงานด้วย ไม่ใช่เต็มใจแต่ง นี่มัน 'อุ้มวิวาห์' ชัดๆ !!!

เพราะความรักที่ผิดหวังอย่างรุนแรง จึงทำให้เขาเปลี่ยนไป

"ที่ฉันต้องสวมแหวนแต่งงาน ทั้งที่ฉันก็ยังไม่มีเมีย ไม่มีทะเบียนสมรส มันเพื่อใครกันเล่า ถ้าไม่ใช่เพื่อเธอ"

หญิงสาวต้องการใครสักคนที่จะมาสร้างราคีให้กับร่างกาย ก่อนจะถูกบังคับให้แต่งกับคนที่ไม่ได้รักและไม่เคยเห็นหน้า

“ตั้งแต่นี้ต่อไปผู้หญิงคนนี้จะมาอยู่ที่นี่ในฐานะ… นางบำเรอ… ฉันขอสั่งห้ามทุกคน ไม่ให้ช่วยเหลือหรือรับใช้อะไรผู้หญิงคนนี้ หน้าที่เดียวของเธอในบ้านหลังนี้คือรองรับความใคร่ของฉัน นั่นล่ะหน้าที่ของเธอ”

เพราะใบหน้าของ ‘เขา’ เหมือนรักแรกที่หายไป แต่กลับเป็นคนอื่นและจำ ‘เธอ’ ไม่ได้ มีเพียง ‘แผลเป็น’ ที่ใต้ร่มผ้าเป็นหลักฐาน แต่ข้อแม้เพื่อพิสูจน์ความจริงกลับต้องแลกมาด้วยความบริสุทธิ์