หากถามว่าเมืองถงเหลียนมีสิ่งใดดียอดเยี่ยม ย่อมต้องตอบว่า มีหอวสันต์เลิศรส มีร้านผ้าปิ่นถง เเละสำนักคุ้มกันภัยปี้อี ทั้งยังมีร้านค้าสะดวกที่ขายสินค้าแปลกใหม่ตั้งเเต่อาวุธยันเครื่องประทินผิว...ฯลฯ

สูงส่งคืนสู่สามัญ สิ่งใดๆในโลกหล้าล้วนสามารถเกิดขึ้น พบพานภรรยาในคราวเคราะห์ก็เช่นกัน แม้เขาจะตาบอดเเต่กลับได้ตระกอนกอด ภรรยาที่ถ่อมใจ ...ซือซี

ยินข่าวร้ายจากเเดนไกล ดวงฤทัยทัยหวาดหวั่น ตระกูลเฉียนคับขันทรัพย์สินถูกขาย ผู้คนทอดอาลัย ผู้หนึ่งดิ้นรนไม่ยอมจำนนฟ้าดิน สร้างเนื้อสร้างตัวเสร็จสิ้น เหลือเพียงออกเรือนปรนนิบัติสามี

เมฆหมอกมัวหม่น ชีวิตคนเเปรผัน จากอดีตกาลผันผ่านสู่ปัจจุบัน ทุกการกระทำล้วนเกี่ยวข้องกับอดีต"ครั้งก่อนข้าผิดต่อเจ้า ครั้งนี้จึงขอชดใช้ แม้นเจ้าจดจำไม่ได้ แต่ขอเพียงข้าจดจำได้ก็เพียงพอแล้ว"

คุณชายเสิ่น สามคำนี้เมื่อเอ่ยออกมาไม่มีใครในเมืองลั่วหยางไม่รู้จัก

เพราะรักถลำลึกมิอาจถอน เพื่อหญิงธรรดาผู้หนึ่ง มหาเซียนเช่นข้าจึงได้ยอมจุติเป็นมนุษย์ ขอเพียงพบหน้าสักครั้งทุกสิ่งที่เเลกมาก็นับว่าคุ้มค่ายิ่งเเล้ว

เพราะมิติเวลาที่บิดเบี้ยว ก่อให้เกิดสายใยที่มิอาจตัดขาด เจ้าคือสตรีเพียงผู้เดียวในชีวิตข้าที่สามารถดึงดูดใจข้าได้อยู่หมัด ท่านก็คือบุรุษเพียงผู้เดียวที่ข้าปรารถนาอยากอยู่เคียงข้างชั่วชีวิต...