“อายุปูนนี้แล้ว ถ้าหัวใจบอกว่า ใช่... ก็แค่ ดูแลความรักให้ดี แค่นั้นพอ”

“นะคะ นะ คริสต์มาสปีนี้ หนูอยู่กับพี่นะคะ”...“จะดีเหรอ เราสองคน เพิ่งจะรู้จัก”

“ไม่ไหวมั้ง เอาไว้ต่อคราวหน้าก็ได้” “ไม่เป็นไร พี่... ไม่เจ็บ” หึ หึ ไม่เจ็บแต่ซี้ดปากซี้ดคอ เฮ้อ! งานสักรอบนี้ ยากฉิบเป๋ง!

"มิ้น... เคยจูบไหม ตอนที่จูบ... รู้สึกยังไง"

“เอาวะ ถ้าไม่งอน ก็ไม่รู้ว่าต้องง้อยังไง เพราะฉะนั้น สู้เว้ย ลองง้อดูซักตั้ง พี่หมอคงไม่ได้โกรธจริงจังนักหรอกน่า”

“อ้าว ไม่รู้เหรอว่า หน้าร้อนมีไว้อ้อนแฟน?”

"ถ้าโตเป็นผู้ใหญ่ เราสองคนมาแต่งงานกันไหม”

“ชลิตา รักได้ไหมคะ”“ได้ค่ะ ว่าแต่ รักแค่ไหน”“อยากรู้จริงอ่ะ ได้ เดี๋ยวเอาให้ดู”

“ช้ำหมดแล้ว” “อะไรนะ” “แก้มพี่...ช้ำหมด เปลืองตัวชะมัด”... โธ่ พ่อคุณ! ว่าแล้วพาขวัญก็ จุ๊บแถมไปอีกที

“ประชดประชัน ไม่ได้ช่วยแก้ปัญหามิหนำซ้ำ เมื่อหายสะใจคุณอาจสูญเสีย “ความรัก” ไป อย่างไม่มีวันหวนคืน”

“แค่ให้เกียรติ ปกป้อง ทั้งต่อหน้าและลับหลังยังทำไม่ได้ เรื่องที่อ้างว่าจะดูแลกันตลอดไป คงไม่มีอยู่จริง”

“แน่ใจเหรอ ถ้าจะอยู่กับพี่ เพราะบุญคุณต้องทดแทน”

"บางครา การที่เราถอยออกมา ก็ช่วยให้เขาเข้มแข็ง เติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่มุ่งมั่นตั้งใจ และรับผิดชอบได้มากกว่าที่เคยเป็น อาจจะดูว่าใจร้าย แต่มันได้ผลนะ"

“ อย่ากลัว ที่ต้องเดินเพียงลำพัง เพราะในบางเส้นทาง เราก็ต้องไป คนเดียว ”

‘พี่คิดถึงแต่หน้าของริน ตอนที่เขียน... บทเลิฟซีน’

“จะพาหนูไปไหนคะที่รัก”“ไปจ่ายค่าผ่านประตู รับรอง ฟินทั้งคืน”

“คนดี ๆ เราก็อคติกับเขาไปซะหมด ไม่ใช่สาวหล่อทุกคนหรอกนะ ที่จะรวยขนาดนี้”... “โหย ก็ถ้ารวยแล้วใจร้าย นิสัยแย่ มนก็ไม่เอาค่ะ”

"พี่วีขา... ถอดยังไง มันไม่เหมือน... ยกทรงของหนู" "ถอดไม่ได้ ก็ไม่ต้องถอดค่ะ เฮ้อ... ซนจริง" "ถอดเหอะ น่านะ นะ นะ"

“วิลาวัณย์ ถ้าเธอยังไม่เลิกยุ่ง เจอดีแน่!คนอย่างพี่ ไม่จูบใครง่ายๆ ” “ห้ะ ว่าไงนะคะ ถ้าหนูไม่เลิกยุ่ง...พี่ณา... จะจูบหนู!? เฮ้อ... ทำไงดี น่ากลัวจัง”

“นิชา ทำไมสีผม ไม่เท่ากัน” “เหอะ ยังจะกล้าถาม วินั่นแหละ ไม่พานิชาไปเสริมสวย นิชาเลยต้องทำเอง เชอะ”