ฮีโร่มีอยู่แค่ในหนัง แต่ผู้ร้ายดันมีอยู่ในโลกความเป็นจริง ประโยคนี้ตกย้ำขณะเดียวกันก็ผลักดันให้ผมนั้นอยากเป็นฮีโร่มาตั้งแต่เด็ก จนวันนี้....

แค่อยากบอกเล่าชีวิตสโลว์ไลฟ์ให้หลายๆคนได้อ่านกันครับ โดยเฉพาะคนที่กำลังเจอมรุสมในชีวิต

เมื่อเพื่อนที่พบเจอเมื่อสิบปีก่อน โทรหาและนัดเจอกันอีกครั้ง เส้นทางแห่งความหลังจึงเริ่มขึ้น

งานเขียนนี้ผมส่งเข้าประกวดแต่ไม่ผ่าน เลยนำเอามาแชร์ให้เพื่อนๆชาว Dek-D ได้อ่านกัน(ก่้อนหน้านี้ลง Pantipแล้วด้วย)

เรื่องนี้ผมเขียนเพื่อส่งประหวดนะครับ แต่ว่าไม่ผ่านเลยขอเอามาแชร์ให้อ่านกันในนี้แทนนะครับ ยังไงก็เพื่อนๆพี่ๆน้องๆ คนไหนมีข้อเสนอแนะก็คอมเม้นบอกกันบ้างนะครับนะผมจะได้นำเอาไปพัฒนาผลงานชิ้นต่อไป

ตอนที่ 3 แมลงผู้ไร้ปีก/หนังสือร้อยหน้า

ตอนที่ 2 Bonjour/ดอกศรีตรัง

ตอนที่ 1 ปลายทางคือรัตติกาลที่แท้จริง