ชะตารักนางหงส์

เหมันฤดูเวียนมาถึง หิมะขาวโพลนโปรยปรายลงทับถมทั่วทั้งผืนหญ้าที่เคยเขียวขจี ความหนาวเหน็บเข้าปกคลุมไปทั่วทุกอณูร่าง ยามเมื่อสายลมพาดผ่าน ร่างงดงามที่นอนแน่นิ่งลมหายใจรวยรินอยู่บนพื้นหิมะ ก็ราวกับร่างของนางถูกแช่แข็งถูกเสียดแทงจากแท่งน้ำแข็งแสนเจ็บปวดทรมาน อาภรสีแดงปักลายหงส์เหินเปรอะเปื้อนไปด้วยโลหิตสีแดงก่ำ พื้นหิมะโดยรอบเต็มไปด้วยหยาดโลหิตของนาง เดิมทีนางเป็นสตรีอันดับหนึ่งในแคว้นจ้าว เป็นสตรีที่ทุกคนล้วนหวาดหวั่นกริ่งเกรง นางมีทั้งอำนาจและเงินทองอย่างที่ปรารถนา ได้ครองใจบุรุษที่สตรีทั่วทั้งแคว้นหมายปอง นางหลงระเริงอยู่ชั่วครู่ ว่าบุรุษผู้นั้นรักนางสุดดวงใจ ทว่าในยามนี้เขากลับทรยศความรักและความภักดีที่นางมีให้จนหมดสิ้น หนุนหลังสตรีอื่นขึ้นมาแทนที่นาง ประทานความตายให้นางอย่างแสนทรมาน ซ้ำร้ายยังเดินควงสตรีผู้นั้นถือดาบมาฟาดฟันนางถึงตำหนักเฟยหงส์ กล่าววาจาเย้ยหยันนางอยู่หลายคำ เช่นนี้จะให้นางตายตาหลับได้อย่างไร ความแค้นในใจลุกโชนขึ้นมาราวกับพายุ ดวงตาหงส์เพ่งมองใบหน้าของบุรุษที่นางเคยมอบทุกสิ่งอย่างให้เขาด้วยความอาฆาตแค้น ในใจคิดเพียงว่า หากมีโอกาสนางสาบานว่าจะทำให้บุรุษชั่วช้าผู้นี้ เจ็บปวดทรมานยิ่งกว่าที่นางได้รับ ร้อยเท่าทวีคูณเป็นแน่ วันที่ 9 เดือน 2 รัชศกเทียนจื่อ ปีที่สิบห้า เป็นวันที่สตรีผู้งดงามอันดับหนึ่งแห่งแคว้นจ้าวสิ้นลมอย่างทุกข์ทรมาน ป้ายหินหน้าหลุมศพเป็นต้องจาลึกชื่อของนางไว้ หากแต่ไร้ผู้อาลัย