สถานะได้แค่รับใช้

✅คำโปรย เมื่อหัวใจมีแต่ความแค้น บทสรุปจึงเหลือแต่ความว่างเปล่า... ✅แนะนำเรื่อง นคินทร์ อัครวรางกูล อายุ 32 ปี  เพราะความแค้นที่พ่อถูกฆ่าตาย นคินทร์จึงพาลูกชายของคนทรยศมาเก็บไว้ใกล้ตัว 'ต่อไปนี้มึงคือหมารับใช้ของกู' 'เป็นหมารับใช้แทนพ่อมึงที่ทรยศพ่อของกู' 'อย่าให้กูเห็นว่ามึงมีความสุข อย่าให้กูเห็นรอยยิ้มของมึง' 'ไม่อย่างนั้นคนที่มึงรักที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวจะไม่มีโอกาสได้หายใจ' ************* อนณ กิจภักดี อายุ 25 ปี ตกเป็นเหยื่อของความแค้น ผู้ที่ถูกตราหน้าว่าเป็นลูกชายของคนทรยศอนณชีวิตเด็กหนุ่มในวัยสิบแปดปีต้องถูกจำกัดอิสระชีวิตเหมือนถูกกักขัง  คำปฏิญาณว่าจะอยู่รับใช้เจ้านายจนกว่าชีวิตจะหาไม่ชีวิตของอนณก็ไม่ได้เป็นของตัวเองมาตั้งแต่ตอนนั้น  ร่างกายอนณเป็นของนคินทร์  จิตวิญญาณอนณเป็นของนคินทร์  แม้แต่ตอนนี้หัวใจอนณก็ยังยกให้นคินทร์ไปด้วย ************* ✅เนื้อหาบางส่วน ปัง!! ปัง!! ปัง!! อึก!! เสียงปืนที่ดังสนั่นเงียบลงพร้อมกับร่างชุ่มเลือดของอดีตหัวหน้าบอดี้การ์ดที่ค่อย ๆ ทรุดตัวลงแต่ใบหน้าที่มองไปยังเจ้านายนั้นกลับเต็มไปด้วยความยินดีที่เห็นว่าผู้ชายที่เขารักปลอดภัย อนณพยายามส่งยิ้มที่ฝืดเฝื่อนให้คนที่ตัวเองรักทั้งที่ตอนนี้รู้สึกเจ็บปวดจนแทบทนไม่ไหวใบหน้าขาวซีดไร้สี กับความเจ็บปวดที่ส่งผ่านบนใบหน้าทำเอาคนที่เห็นรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวทรมานร่างสูงทรุดลงกอดคนน้องแน่นร้องตะโกนเรียกชื่ออย่างบ้าคลั่ง "ไม่..ไม่ ไม่!! อนณ...นณตื่นฟื้นขึ้นมา ฮึก!" อนณรู้สึกว่าตอนนี้เขาเริ่มจะไม่ไหวร่างกายเจ็บปวดไปทุกขณะเขาฝืนความเจ็บยกมือขึ้นแตะใบหน้าคนที่ตัวเองรัก "พี่..ปลอดภัย..ฮึก พี่..คินทร์..พี่ลูบผมให้ผมหน่อยได้ไหมครับ..ผมลืมความรู้สึกในตอนนั้นไปแล้ว..." ************* ??สปอย์เล็กน้อย วันที่เขาไม่อยู่แล้วถึงเพิ่งรู้ว่าตัวเองนั้นรักเขาเพียงใด ตลอดสองปีที่ผ่านมาไม่มีสักวันที่คนเข้มแข็งอย่างนคินทร์จะไม่หลั่งน้ำตาให้กับคนที่จากไป แม้กระทั่งรอยเท้าของคนที่ตัวเองรักก็รักษาไว้อย่างดี แต่หัวใจแข็งแกร่งของตัวเองนั้นเริ่มผุกร่อนสูญสลายร่างกายผ่ายผอมตรอมใจเหมือนคนใกล้ตาย แต่แล้ววันหนึ่งเหมือนกับสวรรค์ยังเห็นใจคนเลวคนนี้ คนที่ตายไปแล้วถึงได้มายืนอยู่ตรงหน้าอีกครั้ง...