ลำนักรัก เจ้าพระยา

น้องนางนวลผ่องแผ้ว งามเกิน ผู้ใด น้องอยู่แห่งใดฤา จิตพี่ สุขทุกข์คู่เคียงดั่ง ชาติรัก ปางก่อน น้องรักอย่าทิ้งพี่ พี่ไซร้ วายชนม์ กรุงศรีอยุธยา พระพุทธศักราช ๒๓๑๐ ทั่วทุกสารทิศเต็มไปด้วยเขม่าของเพลิงไฟที่ก่อสุมจากข้าศึก เสียงกรีดร้องโหยหวนของผู้คน เสีย บ้านเสียเมืองเสียราชธานีกรุงศรีอโยธยาครานี้เท่ากับเสียชีพ “บัดนี้อโยธยาพ่ายแพ้ย่อยยับให้แก่พระเจ้ามังระ แลเราสองผัวเมียจักถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลยศึก หากพี่เป็นไส้ศึกให้พม่ารามัญ คิดคดทรยศบ้านเมือง เฉกเช่นน้องนั้นหูเบา.. โง่เขลานัก พี่คงไม่ตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ใช่ฤาไม่?”