หนูจะร้ายให้พี่รัก

"เหนื่อยไหมครับ" แขนสองข้างของเขาก่อนเธอเอาไว้ ใบหน้าพรมจูบไปบนไหล่บางที่มีรอยจูบเขาเต็มไปหมด "หมอโรคจิต ทั้งกัดทั้งดูดจนตัวหนูเป็นรอยหมดแล้ว" "รู้ตัวตอนนี้มันก็สายไปแล้วเด็กน้อย พี่ทั้งหื่นทั้งโรคจิตแถมเอาดุด้วย ต่อไปก็ตั้งรับไว้ดีๆ พี่จะทำให้เธอหลงจนรักพี่หมดหัวใจ" แค่นี้หนูก็รักพี่จนไม่เป็นอันทำอะไรแล้ว... เธออยากจะบอกเขาแบบนี้เสียงเหลือเกินแต่ก็ต้องสงวนท่าทีเอาไว้เดี๋ยวเขาได้รู้ความลับเธอหมด หรือเขารู้หมดแล้วก็ไม่รู้... ................................................................................................................................. "คนเจ้าเล่ห์ ใช้แผนนี้แล้วคิดว่าจะได้ผลเหรอคะ" "แล้วได้ไหมครับ" "แน่นอนว่าได้ค่ะ อื้อ! คุยกันก่อนสิคะอีกอย่างที่นี่เตียงเล็ก" "พี่ไม่ไหวแล้วครับที่รัก" เขาปัดป่ายจมูกและริมฝีปากแทะเล็มลำคอหอมกรุ่นของเธอ ไล่กดจูบอยู่อย่างนั้นจนลูกพลับตัวอ่อนระทวยกับสัมผัสที่อ่อนโยนปนร้อนแรงของเขา "พี่กำลังทำให้หนูขาดพี่ไม่ได้อยู่รึเปล่าคะ" "ทำไมเมียพี่เก่งจัง มีเมียเด็กก็ต้องหาอะไรมามัดใจสิไม่งั้นเดี๋ยวแอบไปหาหนุ่มอื่น" "แล้วถ้าหนูไปหาหนุ่มอื่นละคะ" คำถามของเธอทำเอาคนที่กำลังแทะเล็มร่างกายของเธออยู่ชะงักแล้วผงกหัวขึ้นมาสบตาเย้ายวนของหญิงสาวที่มองมาที่เขา "ถ้าไม่อยากเป็นหม้ายมีผัวติดคุกก็อย่าหาทำ" "เพิ่งรู้นะคะว่าหนูมีสามีแล้ว" "ยัยตัวแสบที่เราทำมันคืออะไรถ้าไม่ใช่สามีภรรยากัน"