สามีของข้าเป็นชายยาจก

เมื่อคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลหยางเลือกชายที่เป็นเพียงยาจกไร้บ้านมาเป็นสามีทำให้ผู้เป็นบิดาไม่พอใจเป็นอย่างมากจนต้องไล่นางออกจากตระกูล แถมสามียาจกของนางก็คอยแต่จะหาทางรังแกร่างกายนางไม่หยุดหย่อน "ข้ายังเจ็บอยู่... อีกอย่างข้าทำไม่เป็นด้วย" "ได้ข้าทำให้เองแต่นี่ถือว่าเจ้าขอร้องให้ข้าทำนะ ตามข้อตกลงข้าทำตามที่เจ้าร้องขอหนึ่งอย่างแลกกับที่เจ้าต้องปรนนิบัติข้า" "ไม่นะ! " ยังไม่ทันที่นางจะได้พูดอะไรต่อ ถ้วยข้าวที่นางถืออยู่ก็ถูกดึงออกจากมือตามด้วยถ้วยอาหารบนโต๊ะด้วย จางเหว่ยไม่ฟังแถมยังผิวปากอารมณ์ดีเดินออกไปอย่างหน้าตาเฉย "ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้นกลับมาเดี๋ยวนี้นะ ข้าไปเองได้" จางเหว่ยไม่หันมามองนางด้วยซ้ำทำให้คนที่เพิ่งรู้ว่าตกหลุมพรางของเขาหน้าซีดปากสั่นทั้งโมโหและเจ็บใจ นางเจ็บขนาดนี้ยังจะคิดที่จะทำร้ายร่างกายนางอีก เมื่อคืนนางก็แทบเป็นลมใครจะคิดว่าชายผู้นั้นจะหื่นกระหายอดอยากปากแห้งขนาดนี้ แบบนี้นางได้ตายก่อนที่จะหนีไปจากที่นี่แน่นอน ซูหนี่คิดแล้วก็น้ำตาจวนเจียนจะไหลรู้สึกอดสูในชีวิตยิ่งนัก