สัญญาวิวาห์ซาตาน

"อาหารฝีมือน้องจอมอร่อยเหมือนเดิมเลยนะครับ พี่มากินทุกวันได้ไหมครับ ไอ้ไฟมันกลับมาแล้วคนอื่นคงไม่มองว่าเราทำเรื่องไม่ดีแบบที่น้องขวัญกังวล" เตชินท์จงใจกวนประสาทเพื่อนรัก อีกอย่างเขากำลังพยายามทำให้ใจตัวเองเข้มแข็งขึ้นโดยการตอกย้ำความจริงให้ใจมันเจ็บจนพอมันจะได้เลิกรักคนที่ไม่ควรรักเสียที "ก็ยังดีนะที่คิดได้ว่ามันไม่เหมาะสม แล้วมึงไม่คิดจะทำการทำงานรึไงถึงได้แต่จ้องแต่จะมาแดกข้าวบ้านกู" "เป็นพ่อคนแล้วพูดจาไม่เพราะเลยนะครับคุณเพื่อน เดี๋ยวลูกจำไปพูดนะพ่อบุญธรรมคนนี้เป็นห่วง" "ไอ้!! " "คุณไฟคะ จอมทำกล้วยบวชชีแบบที่คุณไฟชอบด้วยนะคะ ไม่หวานมากกล้วยสุกงอม" จอมขวัญรีบขัดขึ้นกลัวว่าสามีของเธอจะพูดไม่ดีกับเพื่อนแล้วทะเลาะกันถึงแม้จะรู้ดีแก่ใจว่าทั้งสองไม่มีทางทะเลาะถึงขั้นผิดใจกันแน่นอน "เข้าข้างมันเหรอ เธอคงลืมว่าเมื่อคืนตัวเองนอนร้องครางแทบขาดใจอยู่ใต้ร่างฉันอยู่" อัคคีดึงหญิงสาวที่นั่งข้างๆ มาใกล้พร้อมกับกระซิบเธอในเรื่องที่ทำเอาหญิงสาวเขินอาย เขาคงไม่รู้วิธีกระซิบถึงได้พูดเสียงดังจนเตชินท์ได้ยินชัดเจน "เออ...เดี๋ยวจอมไปจัดมาให้นะคะ" "ผมเอาด้วยนะครับหนูจอมผมเองก็ชอบ" แม้ใจจะเจ็บแต่เตชินท์ก็พยายามทำตัวให้ปกติที่สุด ทำยังไงได้ดันไปหลงรักคนที่ไม่ควรรักเสียด้วย "ไม่คิดจะแต่งงานบ้างรึไง" "รอหนูจอมเลิกกับมึงอยู่" "สนุกมากไหมกวนประสาทกูเนี่ย มึงก็รู้จอมขวัญเป็นของกู เธอไม่มีทางเลิกกันกูแน่นอนมึงไปหาเมียใหม่ไกลๆ ตีนกูเลย"