ไม่มีสิทธิ์คิดจะรัก

'เจนนิตา' เป็นแค่เลขาฯ คั่นเวลายามเหงา กล้ำกลืนน้ำตาภายใต้ใบหน้ายิ้ม ได้แต่มองเจ้านายหนุ่มครองรักกับคนที่คู่ควร ส่วนเธอกับลูกไม่มีสิทธิ์แม้คิดจะรัก 'พายุ' ต้องแต่งงานกับผู้หญิงที่คู่ควรอย่าง 'ปานประกาย' ทุกอย่างจึงพังพินาศลง เจนนิตาไม่มีค่าใดในสายตาของเขา เป็นเพียงเมียลับหรือไม่ก็นางบำเรอไร้ค่า เพราะในวันที่เธอตกอยู่ในอันตราย แต่เขาเลือกไปหาคู่หมั้นอย่างปานประกาย ทิ้งให้เธอแทบเอาชีวิตไม่รอด และลูกเกือบไม่ได้ลืมตาดูโลก... "ทำไมท่านรองทำกับเจนแบบนี้ล่ะ เจนไม่อยากเป็นชู้" "เธอไม่ได้เป็น" "แล้วสถานะตอนนี้คืออะไรล่ะ คุณกำลังจะแต่งงานกับคุณมีน่าแล้วนะ" "ถ้าตอนเข้ามาอยู่ที่นี่ไม่เคยถาม ตอนนี้เธอก็ไม่ควรถามฉัน ถ้าไม่อยากได้คำตอบช้ำใจ" เจนนิตาเบนหน้าหนี ซุกซ่อนหยาดน้ำตาที่ไหลมาเอ่อคลอเบ้า กระบอกตาร้อนผ่าวจนเจ็บหนึบ เธอไม่ควรอ่อนแอให้เขาเห็น "ว่าง่ายเถอะเจน ฉันไม่อยากเป็นคนใจร้าย"