มาเฟียคนนี้โรคจิตนะครับ

มาเฟียผู้เย็นชา ผู้ที่ปกครองทุกอย่างด้วยอำนาจ กลับต้องการเล่นสนุกกับบาร์เท็นเดอร์ที่พ่วงตำแหน่งลูกหนี้คนหนึ่ง ถามว่าผมทำยังไง ด่าบอสว่าโรคจิตในใจรัวๆไปเลย “นี่มันเรื่องอะไรกัน บอส!” ใบหน้าเนียนๆ ที่ส่ายขัดขืนไปมาถูกเขากดแรงบังคับให้หยุดนิ่ง เสียงทรงอำนาจข่มขู่ “นายไม่มีวันหนีไปไหนพ้น กิ่ง นายเป็นของฉัน” “บอสเป็นยมบาลเหรอ” ก็ว่าทำไมถึงเป็นเจ้านายของคนแบบนั้นได้ ผมน่าจะเอะใจที่เขาไปทำงานโดยมีพวกบอดิการ์ดที่ดูอันตรายรายล้อม แม่งโรคจิต ของมึงพ่อง! เจ้าหนี้ปกติมีเป็นร้อยดันสุ่มตักไข่ได้ใบพิเศษ ได้เจ้าหนี้แถมเจ้ากรรมนายเวรที่เจ้าตัวพยายามยัดเยียดความเป็นผัวให้กัน ถามกูรึยังว่ากูอยากมีผัวไหม ‿‿‿‿ ปฐวี บอสมาเฟียผู้เย็นชาขี้เก๊๊ก อายุ 33 ปี ทุกๆ คืนชายหนุ่มใบหน้าโทนฝรั่งเศสจะต้องไปคุมผับเถื่อน เขาได้ทุกอย่างมาด้วยกำลัง และถือคติว่า อะไรก็เป็นไปได้ตราบใดที่มีอำนาจในมือ กิ่ง บาร์เทนเตอร์ร่างยักษ์ ลูกหนี้ผู้ขยัน (ขัน) แข็ง อายุ 28 ปี ผู้ชายกล้าวโตหุ่นควายแบบผม แค่ยืนชงเบียร์ชงเหล้าก็หมดวัน อย่าว่าแต่ปลดหนี้ ปลดกางเกงเดินไปฉี่ยังยาก ‿‿‿‿ **คำเตือน** นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายชายรักชาย (โรแมนติกคอมเมดี้) มีเนื้อหาหยาบคายหรือความรุนแรง ผู้อ่านควรใช้วิจารณญาณ เหตุการและสถานที่ในเรื่องเป็นเพียงเรื่องแต่งจากจินตนาการของผู้เขียนเท่านั้น