มนต์รักแสนแพง

“เป็นเมียเดียวดีๆ ไม่ชอบ เที่ยวไปยกกูให้คนอื่น งั้นจากนี้มึงเป็นเมียบำเรอของกูก็แล้วกัน” แสนว่าตามอารมณ์ที่ยังคุกรุ่น คำแพงที่แกล้งหลับได้แต่กำมือแน่น รอจนกว่าคนข้างๆ เงียบไปหญิงสาวจึงพลิกตัวกลับมา ลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอทำให้รู้ว่าเขาหลับไปแล้ว “ฉันเป็นแค่ตัวแทน จะมีสิทธิ์ไปหวงได้อย่างไร” หญิงสาวพึมพำทั้งน้ำตา เธอรึไม่หึงไม่หวงเขา มันรู้สึกจนเจ็บหน่วงไปหมดแล้วต่างหาก