ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก
เพื่อนรักหักเหลี่ยมหัวใจเธอ
เพื่อนรักหักเหลี่ยมหัวใจเธอ
รักดราม่า

เพื่อนรักหักเหลี่ยมหัวใจเธอ

  • 117.81K
    จำนวนคำ

  • 374
    จำนวนหน้า (A5)

  • 162
    ยอดวิว

  • PG ทั่วไป
    ระดับเนื้อหา

  • PDF/EPUB
    ประเภทไฟล์

  • 17 มิ.ย. 68
    วันที่วางขาย
219
*ราคาบาทอ้างอิงจากการเติมผ่าน QR Code
219

ว่ากันว่า การแก้แค้นที่หอมหวานที่สุด คือการยืมมือศัตรูของคนคนนั้นมาเป็นเครื่องมือ… ใครจะคิดว่าดารานางเอกสาวระดับแถวหน้าของเมืองไทย ที่เพียบพร้อมทุกอย่างทั้งหน้าตา และหน้าที่การงาน อย่าง พราวฟ้า จะถูกแฟนหนุ่มที่คบหาดูใจกันมาร่วมสิบปีอย่าง อิสระ ทรยศหักหลังด้วยการสวมเขาให้ เธออยากจะแก้แค้นเอาคืนเขาให้สาสมกับสิ่งที่เขาทรยศหักหลังเธอ ด้วยการไปยืมมือของ คณัชญ์ ผู้เป็นทั้งอดีตเพื่อนและคู่แข่งของอิสระมาใช้เป็นเครื่องมือในการแก้แค้น แต่ไม่คิดเลยว่าการเข้าไปพัวพันกับคณัชญ์ในครั้งนี้ จะทำให้เธอถลำลึกเข้าไปในวังวนเสน่หา และการแก้แค้นระหว่างผู้ชายสองคน สุดท้ายแล้ว ใครจะเป็นฝ่ายแพ้ ใครจะเป็นฝ่ายชนะ ก็ขึ้นอยู่กับว่า หัวใจของใคร จะแข็งแรงกว่ากัน ---------------------------------------------------------- “พี่เป็นนักธุรกิจ ทำอะไรก็ต้องได้รับผลตอบแทนที่สมน้ำสมเนื้อ แล้วพี่จะได้อะไรจากการช่วยเธอในครั้งนี้” “คุณจะได้ทุกอย่างที่คุณต้องการ” “รวมถึงตัวเธอด้วยหรือเปล่า?” “เรื่องนั้น…” เธอลังเลที่จะตอบ “หึๆ เธอไม่กล้าล่ะสิ” คณัชญ์ยิ้มเยาะ แค่นเสียงหัวเราะในลำคอ สายตาของเขาที่ส่งไปยังเธอมีแววท้าทายอยู่ในที “...” พราวฟ้ากัดริมฝีปากตัวเองแน่นขณะสบสายตาคมกล้าของเขา การจะเอาชนะอิสระ และสั่งสอนเขาให้ได้รับบทเรียนของความไม่ซื่อสัตย์ เธอต้องทำถึงเพียงนี้เชียวหรือ “ว่ายังไงล่ะ อย่าคิดนานสิ ถ้าพราวอยากเห็นไอ้อิฐมันเจ็บเจียนตายเพราะทรยศความไว้เนื้อเชื่อใจของพราว เรื่องแค่นี้มันก็คุ้มที่จะเสียไม่ใช่เหรอ” “...” พราวฟ้ายังคงนิ่งงัน เอาแต่จ้องหน้าเขาอย่างคิดหนัก เธอคิดไม่ตกจริงๆ ว่าสิ่งที่เธอจะได้ มันจะคุ้มกับสิ่งที่เธอต้องเสียจริงๆ หรือ แน่นอนล่ะ การแก้แค้น มันไม่มีใครได้ทุกสิ่งที่ต้องการ “เฮ้อ... พี่เสียเวลากับเธอมามากพอแล้ว” คนตรงหน้าพ่นลมหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย พร้อมทำท่าหันหลังเตรียมจะเดินหนีออกจากห้อง “เดี๋ยวก่อนสิคุณ” เสียงใสดังขึ้นอย่างร้อนรน หมายจะรั้งเขาไว้ไม่ให้เดินหนีเธอไปไหน และมันก็ได้ผล ร่างสูงชะงักขาไว้ หยุดยืนนิ่งอยู่กับที่ ก่อนจะหันมาเลิกคิ้วจ้องหน้าเธอ “คนอย่างฉัน...กล้าได้กล้าเสียอยู่แล้ว”