เป็นของมาเฟีย

คาร์ลมองตามร่างบางที่สะบัดหน้าเดินกลับไปที่รถของเจ้าหล่อนอย่างถือพยศ ชายหนุ่มระบายยิ้มออกมาอย่างพอใจแล้วเอ่ยเบาๆ “อาละวาดให้พอคุณหนู เสร็จแล้วจะได้ขึ้นมาอาละวาดบนเตียงของฉัน” **************************************************************************** “ฉันกลับล่ะ” วันวิสาจะหมุนตัวกลับหากทว่าเอวบางถูกคว้าไว้แล้วดึงเข้ามาชิดอกกว้างแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อ โดยที่ไม่ทันตั้งตัวคาร์ลก้มลงมาจูบอย่างรวดเร็ว บดเบียดริมฝีปากแนบชิดกับริมฝีปากนุ่มหยุ่นของหญิงสาว ร่างเล็กอึกอักทั้งพยายามทุบอกหากแต่ไม่เป็นผล กว่าที่ลำแขนแข็งแรงจะคลายจากเอวบางก็ตอนที่จูบจนพอใจแล้ว หญิงสาวใช้หลังมือเช็ดปากทันทีทั้งมองตาขุ่นขวาง “บ้า! มาจูบทำไม คุณไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้นะ” “มัดจำไง พวกจ้างฆ่ายังได้มัดจำเป็นเงินเลย นี่ฉันจะให้คนไปเฝ้าบ้านเธอทั้งให้คนไปจับตัวคนร้ายก็ต้องได้มัดจำบ้างสิ จริงๆมัดจำแค่นี้น้อยไปด้วยซ้ำ” คาร์ลทำทีจะเรียกมัดจำอีก “หยุดนะ! ถ้าคิดทำอะไรฉัน คุณจะได้เห็นฉันแค่วันนี้แหละ ฉันจะตายให้คุณดู” “ใจเด็ดจริงคุณหนู เอาเถอะฉันรู้ว่าเธอกล้าทำจริงแน่และตอนนี้ก็ยังไม่ถึงเวลาของฉัน รอจัดหนักคืนพรุ่งนี้ก็ไม่สาย” คาร์ลยกมือยอมแพ้ทั้งยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดูดวงตากร้าวเอาเรื่องที่มองจ้องมายังเขาอยู่ในตอนนี้