แม่หม้าย...ป้ายรัก

“ท่านคงเห็นแล้วเมื่อคืน งั้นดิฉันขอสารภาพตามตรงว่าดิฉันจะไปเป็นภรรยาของคุณดิเรก” “เด็กของเสี่ยดิเรก” ทศแก้ให้ ภัคจิรากลืนก้อนแข็งๆลงคอแล้วเอ่ยออกมาใหม่ “ค่ะ ไปเป็นเด็กของเสี่ยดิเรก เขาจะให้ค่าเลี้ยงดูเท่ากับเงินที่ดิฉันเอามาผ่อนค่าทำสีรถที่ลูกชายทำไว้ ถึงอย่างนั้นขอให้มั่นใจว่าดิฉันไม่ได้ไปเป็นเมียน้อยใครเด็ดขาด เสี่ยดิเรกโสดดิฉันเช็กทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว” ทศทำเสียงเยาะในลำคอ เอ่ยถามหยันออกมา “นั่นเหรอวิธีแก้ปัญหาของเธอ” ภัคจิรากลั้นน้ำตาไว้สุดแรงก่อนเอ่ยเสียงเครือจัด “ดิฉันต้องทำทุกอย่างให้เลี้ยงลูกได้ ให้ลูกได้เรียนหนังสือ ตัวเองจะเป็นยังไงก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ” “งั้นขายให้ฉันสิ” “ว่าไงนะคะ” “ฉันบอกว่าขายตัวให้ฉันสิ ไหนๆก็จะขายอยู่แล้ว ฉันไม่ควรเป็นคนแรกที่เธอเสนอขายให้เหรอ ฉันเป็นเจ้าหนี้นะ” ภัคจิราสับสน “แต่ดิฉันเป็นแม่หม้ายนะคะ” ทศเลิกคิ้ว “แล้วยังไง” “ท่านไม่รังเกียจเหรอคะ” “เธอเป็นโรคหรือไง” “เปล่า เปล่าค่ะ ดิฉันไม่ได้เป็นอะไร ตรวจโรคตามสวัสดิการของบริษัทผ่านทุกปี เลิกกับสามีมาสี่ปีแล้วก็ไม่มีใครอีก” “งั้นก็ไม่เป็นปัญหา ฉันชอบคนเป็นงานอยู่แล้ว”