Wedding war.วิวาห์ร้าย ในรอยร้าว

เป็นคำถามที่ยังคงค้างคาใจ และเฝ้าหาคำตอบมาตลอดนั่นคือ เราหมดรักกันตอนไหน? ? เมื่อชีวิตการแต่งงาน เริ่มต้นจากความแค้น แล้วการใช้ชีวิตคู่ของสามีภรรยา ระหว่างเขาและเธอ มันจะดำเนินไปอย่างไร “ฐาคะ เจ้าสาวของคุณกลับมาแล้วนะคะ เรายังจะใช้ห้องนี้ต่ออีกหรือ” “ช่างเขาเถอะ คุณนอนต่อได้ อย่าไปสนใจเธอเลย” ฝ่ามือหยาบเอื้อมสูงขึ้นไปรั้งให้หญิงสาวเอนตัวกลับลงมานอน ท่อนแขนกอดกระชับขยับชายผ้าห่มขึ้นมาคลุมให้จนถึงไหล่ “ถ้าทนดูภาพบาดตาบาดใจไม่ไหว คืนนี้เธอจะลงไปนอนห้องคนรับใช้ข้างล่างก่อนก็ได้นะ” เป็นการแสดงความห่วงใยจากสามี ที่พา ‘หญิงอื่น’ มาหลับนอนบนเตียงที่ควรเป็นเพียงของเขาและเธอ ปุณณดาแค่นยิ้มออกมาในเงามืด มือวางผ้าเช็ดตัวชื้นใส่ลงไปในตะกร้าหวาย ก่อนจะหันมาส่งยิ้มเยือกเย็นอย่างท้าทาย “ขอบคุณที่เป็นห่วงค่ะ ฉันไม่ได้แต่งงานเข้ามาในตระกูลก้องเกียรติไพบูลย์ เพื่อที่จะมานอนบนเตียงหลังนี้หรอกนะคะ ฉันมีสิ่งที่สำคัญกว่านั้น”