สตรีเช่นข้าไม่ขอชายตามองบุรุษเช่นท่าน

หลี่เหมย เจ้าของร้านอาหารชื่อดังที่ใช้ชีวิตสงบในเมืองเล็ก..แต่วันหนึ่งกลับต้องตายเพราะไฟไหม้ โจรชั่วบุกทำลายแคว้นบ้านเกิดนางแต่แล้วนางลืมตาตื่นขึ้นมาในร่างของ คุณหนูอวี้เหลียน หญิงอ้วนตุตะที่ใครๆ ก็ต่างเอือมระอา บ่าวในครัวยังกล้ากระซิบนินทาว่าตนหุ่นดีกว่านาย แม้แต่องค์ชายรองผู้รูปงามยังกล่าววาจาเย้ยหยันใส่นางว่า "ถ้าไม่ติดว่าข้าไม่อยากให้มีศพหมูลอยน้ำในสระ ข้าคงปล่อยเจ้าเป็นอาหารปลาไปแล้ว" หึถึงข้าจะใช่นางแต่ก็น่าเจ็บใจแทนนัก...หล่อใช่ว่าจะพูดกับข้าเหมือนผักเหมือนปลาได้ ดูถูกงั้นหรือ? งั้นคอยดูให้ดี ถ้าข้าได้เฉิดฉายขึ้นมาเมื่อไหร่ สาบานเลยว่าจะกลับมาไล่เก็บเรียงคนให้สาแก่ใจ