ลุ้นรักพี่สาวขัดดอก

พี่ปิ๊ก... สาวเท่ผิวสีน้ำผึ้ง สูงยาวเข่าดี รุ่นพี่ปีสี่ วิศวะโยธา - พ่อเสีย ทิ้งหนี้ไว้ให้ - รถจากพอร์ชดาวน์เกรดไปเป็นแท็กซี่ - ลูกสาวลูกหนี้ที่ต้องมารับภาระเป็นติวเตอร์จำเป็น เพราะยัยน้องมันร้าย น้องผักบุ้ง... สาวหมวยน่ารักผิวขาว ตัวเล็กตัวน้อย รุ่นน้องเฟรชชี่วิศวะ - มุ่งมั่นทำเกรดเพื่อที่จะต่อสาขาโยธาตอนปีสองให้ได้ - ลูกสาวเจ้าหนี้ เป็นติ่งตัวตึง แอบกรี๊ดพี่ตั้งแต่แรกเจอ พอรู้ว่าบ้านพี่เป็นหนี้ ก็ใช้อำนาจเจ้าหนี้ ย้ายเข้าไปอยู่กับพี่ที่คอนโดฯ มันซะเลย แล้วก็เดินหน้าจีบแบบไม่หวังอะไร??? .... ฉันหันไปมองอย่างนึกสงสัยว่าที่นิ่งอีกฝ่ายเชื่อหรือแค่ขี้เกียจโต้ตอบกันแน่ แล้วก็ได้เห็นรอยจ้ำตรงคอ พอลองมองดูดี ๆ มันเหมือนรอยโดนใคร...ดูด “หมวย นั่นไปโดนอะไรมา” ฉันลืมตัวขยับเข้าไปประชิด บุ้งผงะหนีราวกับเห็นฉันเป็นผีเป็นสาง “ดูทำเข้า กลัวอะไรขนาดนั้น?” “บุ้ง เอ่อ...ไม่ได้เป็นไรค่ะ” บุ้งใช้มือข้างหนึ่งปิด ทำท่าว่าจะลุกหนีแต่ฉันไม่ยอม ดึงมือข้างนั้นออกแล้วกุมเอาไว้แน่นเพื่อก้มลงไปดูรอยช้ำใกล้ ๆ “พี่ปิ๊ก ทำอะไรคะ” “พี่แค่อยากดู ก็รอยนี่มันเหมือน...” ฉันไม่กล้าพูดต่อ ได้แต่ก้มลงไปเพ่งพิศใกล้ ๆ แล้วกลิ่นหอมจาง ๆ ราวกับเคยคุ้นมาก่อนก็โชยมาแตะปลายจมูก กลิ่นหอมจากตัวบุ้งนั่นเอง แล้วทำไมอยู่ ๆ ฉันถึงรู้สึกถึงแรงดึงดูดระหว่างเราขึ้นมาเสียเฉย ๆ เมื่อไหร่กันนะที่ใบหน้าของคนตรงหน้าเริ่มมีเสน่ห์อยู่บนนั้นแทนที่จะเป็นความทะเล้นติดหราอย่างเมื่อก่อน ยิ่งได้เห็นผิวแก้มขาวใสแดงระเรื่อขึ้นมาเหมือนกำลังขวยเขิน ฉันก็ยิ่งรู้สึกแปลก ๆ เฮ้ย! บ้าน่า...ฉันคงบ้าไปแล้วแน่ ๆ