ท่านแม่ทัพ ข้าพร้อมแต่งกับท่านแล้ว

เล่อเยียน' ถูกคนที่รักทรยศหักหลังและต้องจบชีวิตลงอย่างไม่ธรรม นางอ้อนวอนขอความเมตตาจากสวรรค์ ขอโอกาสให้นางได้กลับมาแก้ไขชีวิตที่ผิดพลาดของตน รวมไปถึงการตอบรับความรู้สึกของคนที่อยู่เคียงข้างนางมาโดยตลอด 'ผ่านกู่' บุรุษที่เล่อเยียนมิเคยเหลียวแล หากแต่เขากลับคนสุดท้ายที่ยืนอยู่ข้างนาง .................................................... "ขอโทษนะ...ผ่านกู่..." เล่อเยียนเอ่ยเสียงเบา ราวกับกำลังวิงวอน "สุดท้าย...ข้าก็หักห้ามน้ำใจเจ้าอีกแล้ว" เล่อเยียนหลับตาลงช้าๆ สูดลมหายใจครั้งสุดท้าย "ชาตินี้ข้ามิอาจคู่ควรเคียงคู่เจ้า หากมีชาติหน้า...ข้าจะเพิกเฉยต่อเจ้าอีกแล้ว ข้าจะไม่ปฏิเสธเจ้า จะเป็นภรรยาของเจ้าอย่างเต็มใจ"