หม่าจิ่วเหลียนฮวาบุปผาเก้าชีวิต เล่ม 4

หม่าจิ่วเหลียนฮวาบุปผาเก้าชีวิต เล่ม 4 (บทที่ 46-60) "ท่านอ๋องเพคะ หม่อมฉันมีเรื่องจะขอหนึ่งอย่าง" "หลายอย่างก็ได้ เปิ่นหวางให้เจ้าได้ทั้งนั้น" จิ่วเหลียนฮวายื่นมือที่ถือผ้าไปขัดร่างกายเขาเบา ๆ ก่อนที่มือบางจะสอดลงใต้น้ำทำความสะอาดลำแก่นกลางกายเขาเพื่อทำความสะอาดอย่างล้ำลึก ตอนเป็นนางกำนัลนางไม่กล้าทำความสะอาดส่วนนี้ให้เขา แต่เมื่อมอบกายให้เขาแล้ว นางก็ช่วยปรนนิบัติเขาทุกซอกทุกมุม และไม่หวังว่าใครจะรับหน้าที่นี้แทนนาง "หม่อมฉันอยากขอท่านอ๋องว่าต่อจากนี้ ให้หม่อมฉันเป็นคนช่วยท่านอ๋องสรงน้ำได้หรือไม่เพคะ ไม่ว่าจะดึกดื่นแค่ไหน หากท่านอ๋องอยู่ที่จวนจือเล่อต้องเรียกใช้หม่อมฉันเท่านั้น" จินเทียนหลุนเงียบไปครู่หนึ่ง สายตาที่อ่านยากของเขาทำนางซ่อนหน้าลงต่ำ หลงคิดไปว่าตนขอมากไปแล้ว จนกระทั่งได้ยินเขากล่าวประโยคนี้ "เปิ่นหวางคิดว่าเจ้าจะขอไม่ให้เปิ่นหวางร่วมหอกับใครแล้วเสียอีก ไยไม่ขอเช่นนี้" "หม่อมฉันไม่กล้า" จินเทียนหลุนจับใบหน้าเรียวที่ส่ายไปมารัวเร็ว "เปิ่นหวางอยากให้เจ้ากล้าในเรื่องนี้ เพราะเปิ่นหวางทำอย่างที่เจ้ากล่าวได้" จิ่วเหลียนฮวาไม่เข้าใจ เพราะอย่างไรสักวันหนึ่งเขาก็ต้องแต่งชายาเอกเข้ามา หากถึงเวลานั้นจะเลี่ยงการร่วมหอได้อย่างไร "ธรรมเนียมบังคับให้เปิ่นหวางต้องแต่งกับสตรีสูงศักดิ์ แต่ธรรมเนียมบังคับให้เปิ่นหวางร่วมหอกับใครมิได้ ต่อให้วันหน้าเปิ่นหวางจะแต่งนางเข้ามาก็ไม่คิดจะร่วมหอกับนาง เปิ่นหวางจะบอกนางให้เข้าใจ เราจะให้เกียรติกันดุจแขกเท่านั้น มิใช่คู่สามีภรรยา"