เอื้อยครับ

เธอต้องการเขามากที่สุด อะไรจะผิดหรือจะถูก ไม่ใช่เรื่องสำคัญ เพราะความสุขที่เธอกำลังจมดิ่งลงสู่มัน คุ้มค่ากับทุกสิ่งที่เธอต้องแลก ............. "เอื้อย..." ใต้หล้าเอ่ยชื่อเธอด้วยเสียงลอดไรฟัน หน้าท้องแกร่งแขม่วเกร็งจนมีริ้วเส้นเลือดปูดนูนขึ้นมาเหมือนรากไม้ ขนิษฐาเงยหน้าขึ้นอย่างอ้อยอิ่ง คายxoxoเสียงดังผล็อบ อาการพยายามกลั้นเสียงครางของเขา ทำให้เธอxoxoxoxoมากยิ่งกว่าเดิม "เป็นอะไรไปคะ บอสขา กำหมัดแน่นเชียว หรือว่าไม่ชอบใจที่โดนลูกน้องอม..." พูดจบก็แลบลิ้นสีชมพู ปาดเลียจากส่วนโคนขึ้นมาถึงปลายบานหยัก "พอเถอะ ผมจะทนไม่ไหวแล้ว" เขาขมวดคิ้วนิ่วหน้า เพราะเธอไม่ยอมหยุดเล่นลิ้น "ทีใครทีมันค่ะบอส" คราวก่อนใต้หล้าทำให้เธอร้องครางจนแทบขาดใจ คราวนี้ขนิษฐาจะต้องเช็คบิลเขาแบบทบต้นทบดอก