สิเน่หาขุนนางวิปลาส

คำโปรย “อย่าแสร้งร่ำไห้ เพราะเมื่อครู่เจ้ายังครวญครางร้องขอความสุขสมจากกายข้าอยู่เลย ฮึ! เจ้านี่ไม่ต่างกระไรกับหญิงคณิกาในเรือนโคมเขียวเสียจริง!” “ฮึก… ท่านพี่รามสูรอยากพูดกระไรก็พูดไปเสีย หากถึงคราเรื่องจริงกระจ่างแจ้ง วันนั้นน้องจะไม่มีวันเหลียวหลังท่านพี่อีก!” เจ้าของเรือนร่างบอบช้ำ มองหน้าสามีทั้งน้ำตา ก่อนจะเอื้อนเอ่ยถ้อยคำอันแหบพร่า ด้วยความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ ยามข้าวใหม่ปลามันก็รักนักรักหนา เพียงกาลเวลาผ่านไปเพียงเสี้ยวกับเมินเฉยไม่ไยดี “แม่กากี! ข้าใคร่ขอความรักเสแสร้งจอมปลอมจากตัวเจ้างั้นรึ?! อย่าหลงตนเพียงแค่กลิ่นกายหอมหน่อยเลย อีกประเดี๋ยวกลิ่นคาวโลกีย์จากตัวเจ้า มันคงจะเน่าเหม็นจนคละคลุ้งกลบกลิ่นหอมเสียสนิท!” มุมปากหยักได้รูปฉีกยิ้มด้วยท่าทีขบขัน ก่อนจะจงใจสบถคำหยาบช้า โดยไม่คิดหัวอกของนางตัวน้อยสักเพียงนิด ว่านางจะรู้สึกเจ็บปวดและเสียใจปานใด อุเหม่! เป็นเพียงหญิงกากีที่มีดีแค่กลิ่นกายหอมหวาน นอกนั้นนะหรือ?! เน่าเฟะเสียยิ่งกว่ากระไร แต่กลับริอ่านให้ท่านเจ้าพระยาอันสูงส่งจำยอมศิโรราบ นางคงฝันยังไม่ตื่นกระมัง! ******** คำเตือน นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุตั้งแต่ ๑๘ ปีเป็นต้นไป ไม่เหมาะสำหรับนักอ่านผู้มีจิตใจอ่อนไหว เพราะมีฉากบรรยายเกี่ยวกับกิจกรรมทางเพศที่ค่อนข้างรุนแรง การทำร้ายจิตใจ และการข่มขืนโดยที่อีกฝ่ายไม่สมยอม ลักษณะของเนื้อเรื่องมีความดราม่า มีคำหยาบคาย การใช้อุปกรณ์ร่วมเพศ พฤติกรรมของบางตัวละครที่ไม่ควรปฏิบัติตาม