เขย่าหัวใจนายท่านหน้าน้ำแข็ง

เขาคือ ภูติวายุ ผู้ปราบโจรร้าย และเป็นโจรร้ายในคราวเดียวกัน ส่วนนาง คือ ผู้ติดตามจอมวุ่นวาย ที่คอยรับใช้ ‘นายท่านหน้าน้ำแข็ง’ ผู้ติดตามภูติวายุทุกคนต่างเข้าใจว่านางคือ หนุ่มน้อย ทว่า เจ้าหนุ่มน้อยนี้ กลับปีนเตียงนายท่าน เสียนี่!!! -- ฟุ่บ! ซานจิ่วตกลงในอ้อมแขนของเทียนหยูพอดิบพอดี แพรโปร่งปลิวว่อนโอบรอบทั้งคู่ดุจม่านหมอก ราวกับห้วงเวลาหยุดลง ผู้ชมทั้งหอเงียบกริบไปชั่วขณะ ก่อนเสียงฮือฮาจะดังขึ้นและตามมาด้วยเสียงปรบมือ แผงอกของชายหนุ่มขยับขึ้นลงอย่างแรงจากการพุ่งกายช่วยนาง เขาก้มมองหญิงสาวในอ้อมแขน ดวงตานางยังเต็มไปด้วยความตกใจ ลมหายใจสั่นระรัว แต่แววตาที่มองกลับมานั้นสะท้อนประกายที่ไม่เคยมีใครได้เห็นมาก่อน “นายท่าน…” เสียงซานจิ่วแผ่วเบาดุจกระซิบ ทั้งตกใจกับเหตุการณ์ และตกใจกับบุรุษที่ยื่นมือมาช่วยชีวิตนางไว้ เทียนหยูเพียงยิ้มบาง ราวกับเหตุการณ์เสี่ยงตายนั้นเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับเขา มือหนึ่งกระชับอ้อมแขนให้มั่นคง แล้วเอ่ยเสียงหนักแน่น แต่แฝงความอบอุ่น “โล้ชิงช้าสูง ๆ อันตรายมากรู้ไหม”