ข้าคือน้องสาวแสนร้ายของพระเอกคลั่งรัก

หลินซินเข้ามาอยู่ในนิยายในฐานะตัวประกอบปลายแถวที่ถูกสามีหย่าอย่างไม่เป็นธรรม เพียงเพราะเขาอยากจะแต่งงานใหม่กับคุณหนูสูงศักดิ์ที่เกื้อหนุนการงานเขาได้ ยามลำบากลำบากมาด้วยกัน ยามสบายเขากลับเฉดหัวนางทิ้งอย่างไม่ไยดี!! ในนิยาย...ตัวประกอบผู้แสนดีจำใจยอมรับชะตากรรมนี้ พอเขาพาภรรยาใหม่กลับมาที่จวน นางก็ถูกไล่ให้ไปเป็นสาวใช้แทน จุดจบของนางก็แสนอนาถ... ถูกภรรยาใหม่ใส่ร้าย จนสามีสั่งโบยนางจนตาย หลินซินเคยเป็นคนรวยล้นฟ้ามาก่อนจะให้ยอมรับชะตากรรมบ้าๆนี่เหรอ เป็นไปไม่ได้! เพื่อแก้แค้นและขัดขวางความสุขของสามีและชู้ นางจำต้องอาศัยบารมีเว่ยโหว พระเอกสุดหล่อในนิยายที่คลั่งรักแต่นางเอกคนเดียว ทว่า...จะยืมอำนาจเขาได้ นางต้องสร้างบุญคุณให้เขาซาบซึ้งใจเสียก่อน นางซึ่งรู้เนื้อเรื่องในนิยายทั้งหมดไม่มีวันแพ้ สามีเก่าและชู้รักของเขาหรอก! CUT SCENE ตามเนื้อเรื่องแล้วคนที่ลำบากทั้งไปเก็บสมุนไพร ทั้งเฝ้าไข้ชายหนุ่มต้องเป็นหมอหญิงคนนี้ แต่เมื่ออีกฝ่ายรู้ว่านางเป็นน้องสาวของเว่ยจวิ้นหรง ท่านหมอหญิงก็โยนความลำบากทั้งมวลมาให้หลินซินทันที ให้ตายเถอะ...ขึ้นเขาไปเก็บสมุนไพรไม่พอ นางยังต้อง ตื่นแต่เช้าช่วยหมอหญิงเตรียมยา ล้างครกหิน ตำสมุนไพรและคอยเช็ดตัวให้เว่ยจวิ้นหรงที่ไข้ขึ้นสูงไม่เว้นแต่ละวัน ฮือ…เหตุใดโชคชะตาถึงเล่นตลกกับนางขนาดนี้ ชาติก่อน...สวรรค์คงเห็นนางใช้ชีวิตสุขสบายเกินไป ใช่หรือไม่ ชาตินี้...นางถึงต้องมาตกระกำลำบากดูแลพระเอกนิยายที่คลั่งรักนางเอกจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด “ซ่ง…ซ่งซูเหยาเจ้าต้องปลอดภัย” เป็นอีกครั้งที่เว่ยจวิ้นหรงละเมอคำนี้ออกมา หลินซินกลอกตาเป็นวงกลม ก็รู้หรอกนะว่าพระเอกในนิยายเรื่องนี้คลั่งรัก ขนาดใกล้ตายอยู่แล้วยังมิวายคิดถึงนางเอกของเรื่อง คนที่ไม่เคยมีความรักเลยสักครั้งอย่างหลินซิน จะรู้สึกหมั่นไส้บ้างย่อมไม่แปลก “ข้าลำบากเพราะท่านมามากแล้ว หากไม่หาเศษหาเลยกับท่านบ้าง ข้าคงเสียใจไปตลอดชีวิตแน่” หลินซินมองไปยังกล้ามท้องที่เรียงตัวสวยเป็นลอนๆ เฮ้อ!! เหตุใดร่างกายของท่านถึงได้ดูดี น่าจับ น่าสัมผัส ไปหมดทุกส่วนเลยนะ หลินซินไม่รอช้า นางเอื้อมมือออกไป ลูบไล้เบาๆ ที่กล้ามเนื้อเหล่านั้น สะ สุดยอด แข็งเป็นบ้า ขนาดท้องยังแข็งขนาดนี้แล้ว... แล้ว... หญิงสาวเลื่อนตาต่ำลง ตรงนั้นจะแข็งขนาดไหน เอาอย่างไรดี ลองจับดูดีไหมนะ มือเรียวค่อยๆ ยื่นไปใกล้ ใกล้.... ใกล้ ยิ่งขึ้น…. (นิยายจบภายในเล่ม)