ข้าเป็นไทเฮาแสนร้ายกาจผู้นั้นไม่ได้หรอก

เพราะอดีตที่ผิดพลาดทำให้เซียงรุ่ยเสียนมีจุดจบอันน่าอนาถ นางยอมปล่อยวางทุกสิ่งยอมรับ'ความพ่ายแพ้' ของตนเองในครั้งนี้แล้ว บางทีหากนางตายไปแล้วในภพชาติหน้านางอาจได้รับความเมตตาให้มีชีวิตที่สมหวังดังใจปรารถนาเช่นคนอื่นเขาบ้าง ทว่าสวรรค์กลับไม่ยอมให้ตนไปเกิดใหม่ ส่งนางกลับมายังอดีตเมื่อสิบห้าปีก่อน ในตอนที่นางยังไม่ถลำลึก ในตอนญาติสนิทมิตรสหายยังไม่ได้ตายจากไป ในตอนที่ 'ฉินกงซาน' ยังคงเป็นฮ่องเต้ผู้แสนใสซื่อบริสุทธิ์ เซียงรุ่ยเสียนควรทำอย่างไรดี หรือควรใช้โอกาสอันดีนี้สังหารเขาให้สิ้น อย่าให้เด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมอย่างเขาได้เติบใหญ่เป็นคนร้ายกาจเช่นนั้น ทว่าคำกล่าวสุดท้ายของเขาก่อนที่นางจะตายกลับดังขึ้นในหัวทุกครั้งที่นางคิดจะสังหารเขาให้สิ้นซาก 'รุ่ยเสียน ข้ารักท่าน' หรือว่าไทเฮาอย่างข้าควรจะเปลี่ยนแผนการดี!