นางร้ายเช่นข้าขอไม่รักท่านอ๋อง!

ข้าจะไม่ยอมเป็นนางร้ายที่ไร้ค่าเช่นนั้น! อุตส่าห์เข้ามาอยู่ในนิยายเรื่องโปรด จำได้แม่นยำว่า 'เหอเพ่ยหนิง' เป็นนางร้ายที่ผู้คนเกลียดชัง บิดาก็ไม่ สนใจดูดำดูดี แถมยังมาโดนคนที่รักรังเกียจ เกลียดชังอีก ดี! ดีเหลือเกิน หากคนพวกนั้นทำเหมือนนางไม่มีตัวตน นางก็จะตอบแทนทำแบบเดียวกันกับที่พวกเขาทำ! *************************************************** ***อารัมภบท*** “ข้าจะเชื่อใจคำของสตรีน่ารังเกียจเช่นเจ้าได้อย่างไรกัน หึ! เก็บคำพูดสวยๆ ไว้ให้บุรุษโง่เขลาเหล่านั้นฟังเสียเถอะ!” ใบหน้างดงามกล่าวเสียงตำหนิ “ไว้ข้าเจอบุรุษเช่นนั้นเมื่อใด ข้าจะบอกตามที่ท่านอ๋องทรงรับสั่งแน่นอนเพคะ” นางตอบกลับไม่เกรงกลัวแววตาอันใดของเขาที่ส่งรังสีอำมหิตมาแม้แต่น้อย สำหรับนางแววตาเหล่านั้นหาได้ทำให้นางหวั่นไหว หรือสั่นเครือด้วยไม่ ยิ่งดีเสียด้วยซ้ำวันนี้จะได้จบๆ กันไป “เจ้ากำลังประชดข้าอยู่หรือ!” บุรุษดุคำราม เดินเข้าใกล้นางในระยะประชันชิด ในที่แห่งนี้เขากับนางไม่มีคำว่าผ่อนปรนลง