เถื่อนรักวายร้าย

“ลองต่อรองกับฉันดู” “...” “บางทีฉันอาจสละเวลาอันมีค่าหาเรื่องสนุก ๆ เล่นก็ได้” เหมือนที่เขากำลังรู้สึกสนุกกับการปั่นสาวน้อยตรงหน้า ทิชากรเม้มปาก แม้จะโกรธเกลียดคนพวกนั้น แล้วเธอทำอะไรได้บ้าง “ฉันจะเอาอะไรไปต่อรองกับคุณ ตอนนี้ฉันไม่เหลืออะไรแล้ว เงินสักบาท ที่จะซุกหัวนอนยังไม่มี เหลือก็แค่ชีวิตเท่านั้น” “ชีวิตเธออยู่ในกำมือฉันอยู่แล้วเด็กน้อย” “นั่นสิ” เธอไม่ใช่คนโง่เกินไปนัก เพราะฉะนั้นเลยมองออกว่า อะไรคือสิ่งที่มนุษย์น้ำแข็งตรงหน้าต้องการ ถึงอย่างนั้น เธอเอ่ยปากถามออกมา “คุณอยากให้ฉันใช้อะไรต่อรองล่ะ” ราเมศกระแทกแก้วลงบนโต๊ะกระจกเบา ๆ แค่นหัวเราะไร้เหตุผล “อ้าขาให้ฉันดีไหมล่ะ”