พ่ายปฏิพัทธ์

เพราะความไว้ใจในอดีตทำให้เขาต้องสูญสิ้นอิสรภาพ ถูกสังคมประนามตราหน้าว่าฆาตกร กลายเป็นคนคุกที่เย็นชา ไร้หัวใจ แต่แล้ว สาวน้อยหน้าใสแสนสวยที่ชะตากรรมผลักดันให้พลัดหลงเข้ามาในดงสีเทากลับสั่นคลอนกำแพงน้ำแข็งให้รอนร้าว เขาควรจะทำอย่างไรกับเธอดี กำจัดให้พ้นสายตา หรือกระชากเธอมาไว้อุ่นกาย * ** * ** * ** * ** * ** * ** * “ฉันต้องนอนกับคุณด้วยไหม” ความอัดอั้นตันใจทำให้เผลอพูดไปอย่างที่ใจคิด นั่นทำให้ตาคมดุตวัดมามอง “งั้นนอนด้วย” “คุณ!” “แต่ตอนนี้ไปเปิดน้ำ” คิ้วเข้มมุ่นเข้าหากันเล็กน้อย ขณะตาคมหรี่จ้องวงหน้าที่เริ่มแดง “หรือจะนอนด้วยกันตอนนี้เลย” * ** * ** * ** * ** * ** * ** * “มาดูสิว่าเธอทำให้ฉันคลั่งแค่ไหน” อรนลินกัดปากแน่นเมื่อรู้สึกถึงความสั่นของกลีบปาก แก้มเธอจะแตกแล้ว ทั้งเขินทั้งอาย จู่ๆ ก็มีคนบ้าที่หุ่นโคตรเซ็กซี่มายืนแก้ผ้าบอกว่าต้องการ ใครไม่อายก็บ้าแล้ว “อุ่นแค่อยู่เฉยๆ ไม่ได้ทำอะไรเลย คุณต่างหากที่ต้องควบคุมกิเลสของตัวเอง” “ยอกย้อนเก่ง” “แล้วไม่จริงเหรอคะ” “เธอเป็นของฉัน ทำไมฉันต้องควบคุม” “...” “ไม่จริงเหรอ?” อรนลินแก้มป่อง มันจริงจนเธอเถียงไม่ออก ได้แต่นึกขุ่นเคืองในใจ ปฏิพัทธ์หรี่ตาคม ยื่นมือออกมา “มา” เธอมองมือใหญ่แล้ววาบไหวในอก มือที่ช่างร้ายกาจสมกับเป็นมือของผู้ยิ่งใหญ่ในอาณาจักรนี้ มือที่ชี้เป็นชี้ตายใครก็ได้ หากมันช่างอบอุ่นยามเลื่อนไล้และโอบกอดเธอ “รึเธออยากให้ฉันเลิกควบคุมตัวเองกับผู้หญิงคนอื่น”