เมขลาล่อแก้ว

“พี่เธอเสนอฉันเอง แต่คนที่ฉันอยากจูบคือเธอมากกว่า” รวดเร็วดังลมพัดเมื่อร่างสูงเคลื่อนไหวมาใกล้ ร่างบางระหงลอยหวือสู่อ้อมแขนที่รวบรัด เมขลาอุทานเบาๆ รีบผลักอก บ้าที่สุด! คิดไม่เข้าท่าแล้วยัยแก้ว “ปากว่าตาขยิบนะเธอน่ะ” เขาเย้ากลั้วหัวเราะ “บ้า ปล่อยฉัน นายจะทำตัวน่าเกลียดเกินไปแล้วนะ” “เธอต้องการฉัน” “ยังงั้นเหรอ...” ฟันแหลมคมของเธอก็งับหมับกับหูเขาเต็มๆ “โอ๊ะ!” กายแกร่งสะดุ้งโหยง เมขลาสอดมือรอบคอเขา โน้มแล้วสวนเข่ากระแทกกะตรงเป้าเหมาะเหม็ง “โอ๊ย!” ร่างสูงงองุ้มตัว กุมเป้ากอบประคองน้องชายที่ถูกประทุษร้ายอย่างไม่ปรานี เงยหน้ามองคนที่ดีดตัวหนีออกไปยืนทำหน้าสะใจด้วยประกายตาขุ่นจัด “เธอ!” “สมน้ำหน้า ไอ้บ้า ไอ้โรคจิตตัณหากลับ ฝันไปเถอะว่าจะได้เห็นขาอ่อนฉัน อย่ามายุ่งกับพี่สาวฉันอีก ไม่งั้นฉันเล่นงานนายหนักกว่านี้แน่”