ไม่ขอเป็นสตรีไร้ค่าแต่จะเป็นภรรยานายพล

"ไม่ขอเป็นสตรีไร้ค่าแต่จะเป็นภรรยานายพล" เป็นเรื่องราวของเฉียวน่าอิงย้อนเวลากลับมาเลือกเส้นทางใหม่ ไม่เดินซ้ำรอยเดิมที่เคยถูกทรยศ ไม่ต้องแก้แค้นให้เป็นบาปติดตัว อยู่ ๆ โชคชะตาก็ลงโทษคนชั่วทีละคนที่ละคน เธอแค่ทำตัวรวย ๆ สวย ๆ มองดูคนพวกนั้นค่อย ๆ เสียใจและทุกข์ทรมานอย่างช้า ๆ ชีวิตใหม่ได้นายพลเหอจวินซีเป็นคู่ชีวิต ผู้ชายที่มีสายตาไว้มองภรรยาคนเดียว หึงหมดไม่สนลูกใคร หึงแม้กระทั่งลูกชายตัวเอง เด็กน้อยเกือบไม่ได้กินนมแม่ซะแล้ว! ***มีภาพการ์ตูนประกอบน่ารัก ๆ ด้วยค่ะ . คำโปรย นิยายรักจีนโบราณยุค80 เฉียวน่าอิงหญิงสาวที่ถูกเก็บมาเลี้ยง จำพ่อแม่ครอบครัวเดิมไม่ได้แต่ชีวิตยังรันทดไม่พอ น้องสาวไม่อยากแต่งงานกับคู่หมั้นเพราะหล่อนอยากแต่งงานกับคนเมือง เธอก็ต้องแต่งแทน แต่งงานแล้วก็ไม่ใช่ว่าเรื่องราวจะจบลงด้วยความสุข เพราะน้องสาวกลับถูกคนเมืองทิ้ง ไร้ที่ซุกหัวนอน สุดท้ายพี่สาวอย่างเธอก็ต้องรับเลี้ยงเพราะพ่อแม่ที่เลี้ยงดูตายจากไปแล้ว แต่... แค่นี้ยังตอกย้ำความไร้ค่าไม่พอหรือถึงต้องให้สามีมีชู้เป็นน้องสาวตัวเอง น้องสาวท้องคลอดลูกแล้วแกล้งตายหนีไปด้วยกันกับเขาทิ้งเอาไว้แต่ลูกชายให้เธอเลี้ยง! เลี้ยงไปเลี้ยงมาลูกชายกลับไม่ใช่ลูกชายของเธอ แล้วเขาจะกตัญญูได้อย่างไร กว่าจะรู้ตัวว่าถูกหลอกโดยคนทั้งสามก็สายไปเสียแล้ว แต่... ยังดีที่สวรรค์มีตา เธอย้อนกลับมาวันที่ต้องตัดสินชี้เป็นชี้ตายชะตาชีวิต เฉียวน่าอิงไม่ขอเลือกเป็นคนไร้ค่าเหมือนเดิมอีก!! ... ตัวอย่าง หลังจากผ่านช่วงเวลาที่เฉียวน่าอิงเรียกว่าซ้อมการเข้าหอ หญิงสาวก็คิดค้นผลิตภัณฑ์พิเศษขึ้นมาใหม่หนึ่งอย่าง เธอทดลองใช้ด้วยตัวเองแล้วและเตรียมไว้สำหรับสามีด้วย "มาเช็กของหน่อยค่ะสามี" เสียงหวานของภรรยาสาวเรียกนายพลเหอพร้อมกับกวักมือเบา ๆ เธอดูน่ารักมากจนเหอจวินซีรีบพุ่งตัวเข้าไปหาอย่างเร็ว "หืม ไหนบอกว่าก่อนงานฉลองแต่งงานให้แค่ซ้อมคืนละรอบไม่ใช่เหรอ คืนนี้เพิ่มให้พี่พิเศษใช่ไหม" "ถอดกางเกงออกเลยค่ะ อย่าพูดมาก" เฉียวน่าอิงออกคำสั่งตรงไปตรงมาจนคนฟังรีบทำตามทันที "รับทราบครับผู้บัญชาการสูงสุด" นายพลเหอยกให้ภรรยาสาวเป็นผู้บัญชาการสูงสุดในชีวิต เทิดทูนไว้บนหิ้งเหนือหัว เขายอมรับคำสั่งทุกอย่างจากเธอโดยไม่มีข้อแม้หรือคำปฏิเสธ กางเกงตัวนอกถูกถอดออกตามมาด้วยกางเกงชั้นในก็ถูกดึงออกมาและโยนไปอีกทาง จากนั้นเขาก็พุ่งตัวไปที่เตียงนอนที่ภรรยาสาวรออยู่แล้ว "ที่รัก พี่ช่วยถอดให้เธอดีไหม หรือให้พี่ช่วยทำอะไรก่อนดี" สายตาหื่นกระหายของนายพลเหอมองภรรยาสาวราวกับจะกลืนกินเธอทั้งตัว "ฉันยังไม่ได้ใส่ข้างในเลย แล้วก็ยังไม่ใช่ตอนนี้ค่ะ ฉันจะทำบางอย่างก่อน ของฉันเกลี้ยงเกลานุ่มเนียนมาก พี่คิดอย่างนั้นไหมคะ" เธอกลัวสามีไม่เข้าใจจึงรีบเปิดกระโปรงชุดนอนให้เขาเห็นความขาวเนียนโหนกนูนอวบอิ่มด้านล่างของตัวเอง "...?…" ตอนแรกเหอจวินซีไม่เข้าใจว่าภรรยาหมายถึงอะไรเขากำลังจะอ้าปากถาม แต่เห็นสิ่งที่เธออวดเขาก็กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอกลับลุกขึ้นแล้วบอกให้เขานอนลงทันที "รุงรังขนาดนี้ ต้องจัดการแล้วนะคะ ไม่อย่างนั้นฉันไม่อยากกินพี่แล้ว มันติดคอ!" เมื่อได้ยินเฉียวน่าอิงพูดพร้อมกับมองตามสายตาของเธอที่จ้องมองบางส่วนของเขาอยู่ เหอจวินซีก็เข้าใจว่าเธอหมายถึงอะไร แท่งลำยาวใหญ่ตั้งตรงผงาดอวดความแข็งขึงถูกเฉียวน่าอิงจับพลิกซ้ายพลิกขวา ลูกกลม ๆ สองลูกก็กลิ้งกลอกไปมาระหว่างที่ภรรยาสาวจัดการกำจัดความรกรุงรังที่เธอไม่ชอบ แม้ว่าจะแสบร้อนเล็กน้อย ทว่าขณะที่มือเล็กนุ่มนิ่มของเธอลูบ ๆ คลำ ๆ ขยำขยี้กลับทำให้อารมณ์ปรารถนาของนายพลเหอแทบลุกเป็นไฟ แน่นอนว่าหลังจากส่วนกลางกายเกลี้ยงเกลาแล้ว เฉียวน่าอิงก็ให้รางวัลแห่งความอดทนสำหรับสามี เธอปรนเปรอเขาจนใบหน้าเต็มไปด้วยคราบน้ำ ลิ้นเล็กเลียริมฝีปากด้วยความพอใจ "ของพี่น่ารักน่ามองขึ้นเยอะเลยค่ะ แบบนี้สิค่อยน่ากินหน่อย" หญิงสาวจ้องมองของในมือพลางเอ่ยชม หนึ่งแท่งกับสองลูกกลมน่ารักน่ามองมากหลังจากที่ไม่มีความรกครึ้มของเส้นขนแสนดกดำแล้ว .....