รื้อรักในรอยร้าว

ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้น เป็นเบ้าหลอมให้เขาเข้มแข็ง คีตภัทร คนนี้ไม่ใช่คีตภัทรคนเดิมอีกแล้ว ผู้ชายอ่อนแอคนนั้นตายจากโลกนี้ไปนานแล้ว เขากลับมาพร้อมกับความแค้นที่สุมอยู่ในอก ที่รอวันแก้แค้น ++++++++++++++++++++++++++++++++ "ท่านประธานเรียกดิฉัน มีอะไรหรือเปล่าคะ" ถามเมื่อมายืนอยู่ที่หน้าโต๊ะทำงานของเขา วันนี้คีตภัทรใส่เสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเข้ม เมื่อตัดกับผิวสีแทนก็ทำให้เขาดูน่าเกรงขามมากขึ้นไปอีก "หิวน้ำ!" ตอบสั้น ๆ โดยที่ไม่มองหน้าเธอสักนิด กวิสราขมวดคิ้วเข้าหากัน กิ่งแก้วบอกกับเธอว่า ในห้องนี้มีบาร์เครื่องดื่ม ท่านประธานจะหาเครื่องดื่ม ดื่มเอง ไม่รบกวนเวลางานของเลขา "ค่ะ" รับคำสั้น ๆ แล้วถอยหลังไปที่ประตู "จะไปไหน!" เสียงเข้มที่เอ่ยถามทำให้เท้าที่กำลังก้าวเดินหยุดชะงัก "จะไปเตรียมเครื่องดื่มให้ค่ะ" "รู้เหรอว่าเวลานี้ผมดื่มอะไร" "ท่านบอกว่าหิวน้ำ น้ำเปล่าใช่ไหมคะ" คำตอบของเธอทำให้คีตภัทรหน้าตึง กวิสรามองเขาอย่างไม่เข้าใจ เขาหิวน้ำเธอก็ต้องหาน้ำเปล่ามาให้ มันก็ถูกแล้วนี่ "คุณกิ่งแก้วไม่ได้บอกเหรอ" "บอกค่ะ" "แล้วย้อนทำไม" "คุณกิ่งแก้วบอกว่า ท่านจะหาเครื่องดื่มดื่มเอง ในห้องนี้มีบาร์เครื่องดื่มขนาดใหญ่พอ ๆ กับผับ และมีเครื่องดื่มสารพัดยี่ห้ออยู่ในนั้น ท่านจะไม่ให้เลขาวุ่นวายกับเรื่องนี้ ดิฉันรับข้อมูลมาแบบนี้ค่ะ" คำตอบของเธอทำให้คีตภัทรรู้ว่า กวิสราก็เตรียมตัวตั้งรับเขาเช่นกัน เมื่อคืนยังร้องขอชีวิต เช้ามาปากดีเถียงเขาฉอด ๆ ต้องระลึกความหลังสักหน่อย เธอจะได้รู้ว่าเขาไม่ใช่คนที่เธอจะมาตีฝีปากใส่ได้