สักวัน..เราคงได้พบกัน

ชายหญิงวัยรุ่นสี่คนที่เริ่มความสัมพันธ์ดั่งตลกร้าย ได้รู้จักกันในความไม่น่าจะเป็นผ่านวันหัวเราะร่าและน้ำตาริน ผูกพันจนเป็นเพื่อนรัก สิบปีที่ไม่เคยเปลี่ยน เมื่อมีคนเข้ามาใหม่ระหว่างทางเหมือนจะเป็นส่วนหนึ่ง แต่ก็ไม่ใช่แบบนั้นเสียทีเดียว. “แฟนพี่วิษ..แม่ “หา..หนูด้วยเหรอลูก” “ว้าย..หนูไม่เอาหรอกค่ะ ลูกชายคุณแม่ก็หล่อนะคะ แต่ไปจีบเพื่อนหนูทั้ง ๆ ที่มีอีกคนกำลังท้องอยู่ด้วย” “ตาไม่ต้องกลัวนะ พวกเราจะอยู่ตรงนี้เป็นเพื่อนกันไปแบบนี้ตลอดแหละ แล้วก็ไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น” “นะ..พี่ตา พักผ่อน ๆ จะได้แข็งแรง” “ตามันเข้มแข็งออก มันผ่านมาได้ขนาดนี้ มันเก่งมากนะ พวกแกก็รู้ ครั้งนี้ก็จะเหมือนกัน” “ก็ที่บ้านมันก็จะมีบรรยากาศแบบ ผัวของเพื่อนเป็นแฟนเก่า แล้วเมียของแฟนเก่า กับแฟนของผัวอะไรแบบนี้ มันจะมองหน้ากันติดเหรอ” “รู้มั้ย..ว่าคุณทำแบบนี้กับผม คุณตกอยู่ในอันตรายแล้วนะ” หญิงสาวเอียงตัวออกก่อนที่จะช้อนตาคมขึ้นมอง บอกออกไปด้วยความมั่นใจ “ถ้าเป็นอย่างนี้ ตานจะไม่ปล่อยคุณจอมไปแล้วนะ” “ผมยินดีครับ”