ฉันเองค่ะ นางร้ายตัวตลกของคุณ

"กรี๊ดดด!" "คุณหนู!" ได้ยินเสียงสโรชากรีดร้องอัทธ์ก็ตกใจเป็นห่วง เขารีบพุ่งถลาตัวเข้าไปยังตำแหน่งที่เธอยืนอยู่ทันที ความมืดมิดทำให้สโรชาควบคุมความกลัวของตัวเองไม่ได้ พอสัมผัสได้ถึงการมาของเขาก็รีบคว้าตัวมากอดเอาไว้ ใบหน้าสวยซบลงบนอกกว้าง มือทั้งสองข้างสวมกอดเอวสอบไว้แน่น "ฮือ คุณอัทธ์ช่วยโสด้วยค่ะ โสกลัว" น้ำเสียงของเธอสั่นไปหมดบ่งบอกถึงความกลัวที่มากกว่าคนปกติ อัทธ์ทำตัวไม่ถูกเลยเมื่อถูกสวมกอดแบบนี้ จะโอบมือไปกอดปลอบประโลมก็ไม่กล้า ได้แต่ยืนตัวแข็งเป็นหิน ยกมือทั้งสองข้างไว้กลางอากาศ พร้อมกับใจที่เต้นรัวกระหน่ำดังตึกตัก ตึกตัก "คะ คุณหนูครับ...เอ่อ...มะ ไม่ต้องกลัวนะครับ" "มันมืดมาก โสกลัวความมืด โสไม่ชอบค่ะ" เธอหลับตาปี๋ตอบโต้กลับไปโดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ก่อนจะเริ่มตั้งสติได้ว่าตอนนี้เธอกำลังสวมกอดเขาแน่น หูเธอก็แนบอยู่กับอกซ้ายของเขาพอดี จึงทำให้ได้ยินเสียงหัวใจของอีกฝ่ายเต้นดังชัดเจน หัวใจเขาเต้นแรงปกติอยู่แล้ว หรือเป็นเพราะอยู่ใกล้เธอมันถึงได้เต้นดังขนาดนี้นะ แล้วหัวใจเธอล่ะ เต้นดังแค่ไหน ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก เต้นรัวกระหน่ำไม่ได้ต่างกันเลยนี่นา... ******* ไม่มีนอกกาย นอกใจจ้า ******** พระเอกอาจจะน่าสงสารหน่อย ๆ ตอนแรกเพราะโดนนางเอกแกล้ง แต่แกล้งเธอดันมาเจอรักซะงั้น >//< ****** ฝากเอ็นดูนางเอกและพระเอกเรื่องนี้ของไรท์หน่อยนะคะ ****** *โปรดอ่านตัวอย่างก่อนซื้อนะคะ *นิยายรักคอมเมดี้ จบสุขนิยม ไม่มีนอกกายนอกใจ *หากไม่รบกวนเกินไป ช่วยกดหัวใจให้เรตติ้ง คอมเมนต์ ติชมให้ไรต์หน่อยนะคะ ^^