คีรีมนตรา

อำนาจมายามนต์ลี้ลับแห่งไพรกว้าง นำพาอาจารย์หนุ่มชาวอเมริกันและนักศึกษาสาวปริญญาโทด้านชีววิทยา พลัดหลงป่าไปสู่ห้วงแห่งอดีตกาลด้วยกัน ด้วยพันธะผูกพันในบางสิ่งข้ามกาลเวลา... .......................................................... คีรีมนตรา.......มายามนต์แห่งขุนเขา เมยาวี...มาเถิดมาสู่ดินแดนแห่งเรา...ดินแดนเก่าแก่ที่เคยดูแลรักษา...แห่งเจ้า.... เมยาวี....มาเถิดมาสู่ดินแดนแห่งเรา.... เมยาวี..... เสียงแหบพร่าที่คุ้นหูนั้น ดังสะท้อนไปมาในภวังค์ฝันของสาวน้อยเมยาวี ผู้เข้าสู่ภวังค์ไปด้วยความเหนื่อยอ่อนนั้น....ในห้วงแห่งความฝัน...สะท้อนก้องไปด้วยเสียงเพรียกที่เต็มไปด้วยอำนาจที่น่าขนพองสยองเกล้า สลับกับเสียงเพรียกชื่อ หล่อนได้ยินเหมือนเสียงสวดมนต์ภาษาบาลีทำนองสูงต่ำรัวเร็ว ระดับเสียงดังขึ้นๆๆๆ บีบหัวใจยิ่งนัก....หล่อนเดินตามเสียงนั้นไป ทั้งๆ ที่ใจบอกว่าอย่าไป แต่เท้าพาร่างกายย่างไปเหมือนควบคุมไม่ได้ เดินไปตามทางที่ก่อด้วยศิลาแลง เป็นช่องทางเดินสลับซับซ้อน ที่มีแต่ความอับชื้น และแสงวับแวมของไต้ไฟที่แขวนตามผนังหินเท่านั้น นั่นเป็นสิ่งที่บ่งบอกว่าสถานที่นี้มีอากาศเพียงพออยู่ ถึงแม้ว่าจะรู้สึกอึดอัดก็ตาม.... "ที่นี่ที่ไหน..." เมยาวีกระซิบถามตัวเองเสียงแหบแห้ง อาจารย์ไรอันอยู่ไหน ทำไมถึงอยู่ที่นี่คนเดียว.... "เหมือนถ้ำ......." เสียงตอบตัวเองเบาๆ พลันเสียงสวดมนต์นั้นก็ดังอยู่รอบทิศทาง ดังก้องกังวานไปทั่วบริเวณ....