มัสยา เล่ม 2 (จบ)

แม้มีชีวิตอบอุ่นเป็นสุขอยู่ในบารมี ‘รัตนมหาศาล’...สายเลือดผสมอันร้อนแรงที่ระอุเป็นรอยเจ็บจำในที่มาอันถูกประณามว่า ‘ต่ำศักดิ์’ ของตนก็ยังคงแผ่ซ่านตักเตือนให้ ‘มัสยา’ เกิดความรู้สึกแบ่งเขตในสายโลหิตอยู่ตลอดเวลา ด้วยเป็นสายเลือดที่ไม่ได้รับการยอมรับ ‘มัสยา’ จึงเติบโตมาแต่กับตาและญาติฝั่งมารดา ไม่เคยได้รู้จักญาติมิตรฝั่งบิดาแม้แต่น้อย ทว่าเมื่อเติบใหญ่ ท่านผู้หญิงผู้เป็นย่าซึ่งเคยรังเกียจ ‘สายเลือดไพร่’ ในตัวก็รับเธอมาเลี้ยงดูไว้ใต้ร่ม ‘รัตนมหาศาล’ ตระกูลยิ่งใหญ่ทรงเกียรติอันมีแต่สายเลือดผู้ดี อบรมขัดเกลาจนมัสยาเติบโตเป็นเด็กสาวงามพร้อมตามระเบียบแบบแผน ทว่า...แม้ย่าจะรักใคร่เอ็นดูเพียงไร ในใจมัสยาก็หวั่นเกรงอยู่มิคลาย ด้วยกลัวหากพลั้งพลาดทำผิดเมื่อใด เมื่อนั้นจะไม่มีผู้ใดเหลียวแล แม้แต่ ‘เขา’ ที่เมตตาเอ็นดูเธอเสมอมา...หากว่าได้รู้ความจริงที่ซ่อนลึกอยู่ในใจมัสยาคนนี้!