อยู่สถาพร

ตึกสองคูหาสีเปลือกไข่ซีดจางตามกาลเวลา เด่นตระหง่านอยู่ตรงข้ามโรงเรียนอยู่สมบูรณ์วิทยา ที่นั่นคือร้านขายเครื่องเขียน อุปกรณ์การเรียน ป้ายไม้หน้าร้านเขียนด้วยตัวหนังสือสีขาวเรียบง่ายว่า ‘อยู่สถาพร’ เหนือประตูเหล็ก ที่ถูกเปิดออกตรงเวลาทุกวัน ยามหกโมงเช้า ชายเจ้าของร้านจะหยิบไม้ขนไก่ที่วางบนตู้กระจกสูงระดับเอว มาปัดฝุ่นบนชั้นไม้ที่เรียงรายไปด้วยดินสอ ปากกาหลากสี สมุด รวมถึงหนังสือเรียนบางวิชาอย่างเคยชิน ไม้ขนไก่ถูกเคลื่อนไปช้าๆ ทั่วร้าน ก่อนจะเปลี่ยนเป็นไม้กวาดที่วาดบนพื้น ทุกอย่างกลายเป็นกิจวัตรประจำวันไปเสียแล้ว ราวๆ เกือบเจ็ดโมงเช้า เด็กๆ ในชุดนักเรียน ก็เริ่มทยอยกันเข้ามา เลือกซื้อดินสอ ปากกา ยางลบ หรือสมุดเล่มใหม่ก่อนเข้าโรงเรียน กลิ่นกระดาษอ่อนๆ กับเสียงเจี๊ยวจ๊าวของลูกค้าตัวน้อย ทำให้รอยยิ้มแต้มอยู่บนใบหน้าเจ้าของร้านและลูกจ้างไม่รู้จาง บ้างหยอกล้อกันอย่างเป็นกันเอง บ้างถามไถ่สารทุกข์สุกดิบกับผู้ปกครองที่แวะมาส่งลูกหลาน ช่วงเวลาก่อนออดโรงเรียนดังขึ้นนั้น ภายในร้านยิ่งคึกคักเป็นพิเศษ ร้านอยู่สถาพรเป็นร้านเก่าแก่ ที่อยู่คู่คนอำเภออยู่สมบูรณ์มาเกือบห้าสิบปี เจ้าของร้านปัจจุบันเป็นรุ่นที่สอง มีชื่อเดียวกับร้าน เพราะผู้เป็นบิดาซึ่งก่อตั้งร้านขึ้นมาในวันวาน ตั้งชื่อตามลูกชายคนเดียว ราวกับฝากทั้งความหวัง ความทรงจำและชีวิตไว้กับสถานที่แห่งนี้ แลอำเภออยู่สมบูรณ์นี้เป็นอำเภอเล็กๆ ที่ห่างจากอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ไม่ไกลนัก มีคลองสมบูรณ์ไหลผ่าน ร้านรวงมีมากมายเหมือนในอำเภออื่นๆ และมีหลายร้านที่ติดปากติดหูคนมาช้านาน ได้แก่ ร้านอยู่สถาพร ร้านขายขนมไทยที่อยู่อีกฟากฝั่งคลอง ที่ผู้คนมักเรียกกันติดปากว่าร้านคุณยายต้นคูน เพราะมีต้นคูนสองต้นอยู่ตรงทางเข้าร้าน ร้านอาหารเปิดใหม่ได้ไม่ถึงสิบปี อยู่ติดถนนเลียบคลองอย่างอยู่พุง หากมองหาที่พักก็ยังมีเกสต์เฮาส์เล็กๆ อย่างอยู่เจริญ วิถีชีวิตของผู้คนในอำเภอแห่งนี้ยังคงเรียบง่าย รอบด้านโอบล้อมไปด้วยธรรมชาติ เป็นบรรยากาศที่สงบ อบอุ่น มีเสน่ห์ และรอวันถูกนักท่องเที่ยวค้นพบ