ก็แสนจะรัก

"พี่ว่าเราต้องหาอะไรทำให้เธอหายกลัว" "ทำ..." คติยาอยากจะถามว่าต้องหาทำอะไร แต่ยังถามไม่จบ ริมฝีปากนุ่มพลันถูกจูบเบาๆ เธอได้แต่เบิกตามองใบหน้าหล่อเหลาที่ถอยออกไปอย่างตกตะลึง "มันได้ผล พอพี่จูบ เอยก็ลืมกลัวเสียงฟ้าร้องแล้ว" "ใครเขาจูบกันเพื่อให้หายกลัวฟ้าร้องเล่า!" แสนรักษ์กำลังจะตอบว่าเขานี่ละ ก็พลันมีเสียงฟ้าร้องดังครืนๆ มาแต่ไกลก่อน วินาทีนั้นคนที่บอกว่า ‘ใครเขาจูบกันเพื่อให้หายกลัวฟ้าร้องเล่า’ ก็ผวาจูบเขาซะเอง แต่เหมือนน้องจะจูบไม่เป็น เลยเอาปากมากระแทกกันเบาๆ แล้วจะผละออก ไหนเลยเขาจะยอมให้เป็นเช่นนั้น มือข้างหนึ่งดันช้อนจับท้ายทอยคนตัวเล็กไว้แล้วก้มลงไปหาริมฝีปากอ่อนนุ่มทันที "อื้อ!"