ข้ามกาล ตำนานรักปฐมโลก

หากกาลเวลาคือวงวายุ แล้วผู้ใดกัน...จะยืนอยู่กลางพายุโดยไม่หลบหนี เสียงหัวเราะที่เคยก้อง เลือดที่เคยหลั่ง เปลวไฟที่โหมคลั่ง คำสัตย์หนึ่งถูกให้ไว้ มิใช่เพื่อแผ่นดิน มิใช่เพื่อบัลลังก์ แต่มีไว้แก่ผู้หนึ่ง...เพียงผู้เดียว แม้ความทรงจำจะดับสูญ แม้ดวงจิตจะแตกสลาย แต่...ความ ‘จงรัก’ นั้นยังรอวันหวนคืน แม้...’ข้ามกาล’ เนินนานเพียงใด