มิใช่สามี มิใช่บิดา แล้วชายโสดเช่นข้าจะเลี้ยงหลานได้อย่างไร!? เล่ม 1

หรงเหวินอี้เป็นชาวยุทธ์ผู้ครองตัวโสดมาตลอดชีวิต อ่านหนังสือ ฝึกวิชา เล่นดนตรี ใช้ชีวิตอย่างสุขสงบอยู่บนเขา จนกระทั่งโทรศัพท์สายนั้นดังขึ้น มันเป็นสายของ เหรินอี้ น้องสาวของเขาซึ่งขอตัดขาดจากตระกูลเพื่อตามไปอยู่กับคนรักที่ดาวดวงอื่น "ท่านรู้ไหมว่าเป็นลุงแล้ว ทำไมไม่มาดูหลานหน่อยล่ะ อยู่สักหนึ่งเดือนแล้วค่อยกลับไป" ทำไมคนที่ออกจากตระกูลไปแล้วจึงติดต่อมา แน่นอนว่าย่อมต้องมีเรื่อง ถึงจะไม่เคยเดินทางออกจากดินแดนของชาวยุทธ์ แต่ในเมื่อน้องสาวกำลังลำบากหรงเหวินอี้ก็จำเป็นต้องสวมบทคุณลุงเพื่อรับหน้าที่ดูแลหลานเป็นเวลา 1 เดือน ทว่า... "นี่... จะไม่ลองขอให้ลุงทำอะไรให้กินจริงๆ เหรอ?" เสียงของเด็กน้อยคนหนึ่งดังขึ้น "ไม่ได้นะจะไปรบกวนลุงไม่ได้!" "ใช่ๆ" "ที่สำคัญจำไม่ได้เหรอว่าหม่าม้าบอกว่าไงน่ะห๊า ลุงน่ะเป็นคนจริงจังมาก ในขณะที่พวกเราไม่มีเงินแม้แต่เหรียญเดียวแบบนี้ หากเราไปขอร้องลุง ลุงเค้าอาจออกไปจับเอาหนูมาย่างให้พวกเรากินก็ได้นะ!" "อ๊า~" เหล่าเด็กๆ พร้อมใจกันกรีดร้องออกมาด้วยความหวาดกลัว แต่กระนั้นก็ยังพยายามเต็มที่ที่จะไม่ทำเสียงดัง "หม่าม้าสั่งไว้ว่า เราจะต้องพยายามทำตัวให้ว่าง่ายที่สุด เพราะว่าลุงน่ะมีชีวิตในวัยเด็กที่ย่ำแย่มากๆ คนบนเขาเองก็ปฏิบัติกับเด็กอย่างโหดร้าย ถ้าทำตัวเรื่องมากเราอาจถูกจับไปปล่อยในป่า ต้องล่าสัตว์กินเอง นอนบนพื้นหญ้า กินหนอน หรือไม่ก็ต้องแบกหินวิ่งขึ้นลงเขาเป็นการทำโทษก็ได้นะ" "น่ากลัววววว" หรงเหวินอี้ที่แอบฟังอยู่พึมพำกับตนเองราวกับจะตัดพ้อ "น้องสาวที่ออกเรือนเสมือนคนแปลกหน้า สมัยที่เจ้ายังเด็กก็ได้รับการทะนุถนอมเป็นอย่างดี ไม่ได้ต้องแบกหิน กินแมงป่องเหมือนพวกข้ามิใช่หรือ!"