เกิดใหม่เป็นตัวประกอบ A แต่ผมเทใจให้ยัยยุวปัญญาชนตัวร้าย(เล่ม2จบ)

ผม... 'เข้ม' วิศวกรโยธาปากหมา ผู้มีชีวิตวนเวียนอยู่กับปูนและเหล็กเส้น ก็เป็นหนึ่งในนั้น และนิยายเรื่อง "รักใสๆหัวใจดอกบัวขาว" คือสิ่งที่ผมกำลังพูดถึง ผมดันเกลียดนางเอกของเรื่องเข้าไส้ นางเอกแสนดีที่ดูยังไงก็ 'ตอแหล' กับพระเอกหูเบาที่เชื่อคนง่าย แต่สิ่งที่ทำให้ผมเจ็บปวดที่สุด ไม่ใช่ความโง่ของตัวละครเหล่านั้น แต่คือชะตากรรมของ 'ซูเจียว' นางร้ายที่ถูกทุกคนรุมประณาม เธอไม่ใช่คนเลว เธอแค่เป็นผู้หญิงตัวคนเดียวที่พยายามเอาตัวรอดในยุคสมัยที่โหดร้าย เธอปากกัดตีนถีบ สู้ยิบตา แต่สุดท้ายนักเขียนกลับมอบ 'ความตาย' ที่แสนอเนจอนาถให้เธอ เพียงเพื่อปูทางให้นางเอกได้เสวยสุข "ถ้าเป็นกูนะ... กูจะไม่มีวันให้ใครมาทำร้ายเธอแบบนี้" นั่นคือคำสบถสุดท้าย ก่อนที่ภาพตรงหน้าจะตัดวูบ...