เรื่องหลอนในวัยเด็ก ฤดูร้อนที่ไม่เคยจางหาย

ผมไม่เคยคิดว่าจะต้องกลับมาที่นี่อีก หมู่บ้านดอนนางรอ หมู่บ้านเล็กๆ ที่ซ่อนตัวอยู่หลังทิวเขาดงพญาเย็น การกลับมาครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อเยี่ยมญาติ หรือพักผ่อนหย่อนใจ แต่ผมกลับมาเพราะ กล้า เพื่อนสนิทที่สุดในวัยเด็กของผมเสียชีวิตลงอย่างกะทันหัน งานศพในต่างจังหวัดยังคงเหมือนเดิม เสียงพระสวดอภิธรรมดังกังวานไปทั่วศาลาวัด กลิ่นธูปผสมกับกลิ่นดอกไม้จันทน์สร้างความรู้สึกวิงเวียนที่คุ้นเคย รูปตั้งหน้าศพของกล้ากำลังยิ้ม รอยยิ้มซื่อๆ แบบเดียวกับที่ผมจำได้เมื่อ 20 ปีก่อน "ไอ้กล้ามันไปทำอะไรพิเรนทร์เข้า" ป้าข้างบ้านกระซิบกระซาบกันขณะเสิร์ฟน้ำแดง