เขียนหนังสือหย่าให้ข้าเถิดท่านโหว

เสิ่นลู่อิงตายลงในฐานะฮูหยินของจวนโหว ตายโดยที่ชีวิตสมรสไม่เคยเป็นของตนเอง ตายโดยไม่มีใครถามว่า นางอยากอยู่หรืออยากไป เปลวไฟในคืนนั้นเผาผลาญมากกว่าร่างกาย มันเผาความเชื่อที่ว่านางควรอดทน และเผาคำว่าหน้าที่ภรรยาจนไม่เหลือความหมาย เมื่อดวงตาลืมขึ้นอีกครั้ง นางกลับมาอยู่ในสามเดือนก่อนความตาย ในจวนเดิม สามีคนเดิม และชีวิตที่เหมือนกับดักเดิม ครั้งนี้ เสิ่นลู่อิงไม่คิดแก้แค้น ไม่คิดเอาคืนใคร นางมีเป้าหมายเพียงหนึ่งเดียว ออกจากชีวิตสมรสนี้ให้ได้ ก่อนที่มันจะพรากชีวิตของนางไปอีกครั้ง