โยดะยารัตนบุรี

ลุศักราช ๑๑๒๙ ปีกุน นพศก กรุงศรีอยุธยาปราชัยแก่กองทัพพม่า เจ้านาย ขุนนาง แลไพร่ฟ้าถูกเทครัวไปเป็นเชลยยังกรุงอังวะ หนึ่งในนั้นคือพระองค์เจ้ารังสิมา เจ้าครอกผู้หวงแหนมาตุภูมิยิ่งกว่าลมหายใจ แม้นอังวะปฏิบัติต่อพระองค์อย่างสมพระเกียรติเลือดขัตติยา แต่ในฐานะเชลยก็มิมีเพลาใดที่ไม่ปรารถนาจะหวนคืนกรุงศรี ความสำราญเดียวบนแผ่นดินต่างด้าวคือการปะหน้าแม่พลับพลึง นางข้าหลวงผู้ฉลาดเฉลียว ช่างเจรจา แลขยันทำงานหาอัฐ ความงามของพลับพลึงเป็นที่หมายปองของบุรุษมากหน้า แต่ทั่วผืนแผ่นดินอโยธยาจดขอบเขตขัณฑสีมาแห่งอังวะ หล่อนจะตอบสนองไมตรีจากชายใดก็หาไม่ ด้วยบุรุษเดียวที่ทำให้หวั่นไหวคือ องค์เสด็จที่เทิดทูนไว้เหนือเกล้าปกเกศ ‘โยดะยารัตนบุรี’ เป็นส่วนหนึ่งของนวนิยายชุดอโยธยาธาตรี จบในเล่ม สามารถแยกอ่านได้ แต่หากอ่านเรื่อง ‘อโยธยาอาภัสระ’ มาก่อนจะได้อรรถรสมากกว่าค่ะ